“Ο ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ” ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Άρθρο Βάλια Μιχαήλ για τα neaonline

http://neaonlinedotcom1.wordpress.com

ELIES ZOGRAF (19)

Σε όλη σχεδόν την Ελλάδα και στα νησιά ευδοκιμεί το ευλογημένο δέντρο της ελιάς, σε όλα τα εδάφη πολλές φορές πετρώδη και άγονα, σε αντίξοες συνθήκες ανομβρίας, ισχυρών ανέμων, αλλά και χαμηλών ή υψηλών θερμοκρασιών.

Η μακροζωία αλλά και η παραγωγικότητα του δέντρου αυτού είναι δεμένη με την ιστορία αλλά και την ίδια την ζωή των ανθρώπων της περιοχής αυτής. Με τον πολύτιμο καρπό της φωτίστηκαν, τράφηκαν, θεραπεύθηκαν ,αλλά και στεφανώθηκαν οι άνθρωποι από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.

Στα Μεσόγεια όπου κατοικώ την εποχή αυτή γίνεται το μάζεμα της ελιάς. Περνώντας κανείς από όλους σχεδόν τους δρόμους μικρούς και μεγάλους αγροτικούς και μη θα δει ανθρώπους σκυμμένους σε τεράστια απλωμένα ελαιόπανα ή σε σκάλες, σκαρφαλωμένους σε δέντρα, να ασχολούνται με την συγκομιδή του ελαιόκαρπου. Ο καρπός μαζεύεται σε μεγάλους σάκους και μεταφέρεται στα ελαιουργεία. Τα ελαιουργεία έχουν την τιμητική τους την εποχή αυτή. Όλα είναι γεμάτα από κόσμο που περιμένουν υπομονετικά να δώσουν τις ελιές τους και να πάρουν έτοιμο ελαιόλαδο.

Πριν είκοσι δύο χρόνια φυτέψαμε στο κτήμα μας ελαιόδεντρα χωρίς να γνωρίζουμε πολλά πράγματα για τα οφέλη αυτού του καρπού, έτσι για να ξεφύγουμε από το θόρυβο και την μόλυνση της μεγαλούπολης (Αθήνας).

Πριν μερικές μέρες μαζέψαμε για πρώτη φορά την “σοδειά” μας (μην φανταστείτε ότι ήταν μεγάλη!)…αρκετή όμως για να μας δώσει την απερίγραπτη χαρά ότι τα καταφέραμε!

Επισκεφθήκαμε λοιπόν ένα ελαιουργείο στην περιοχή.

ELIES ZOGRAF (5)

Στα Καλύβια στην Ανατολική Αττική επισκεφθήκαμε το ελαιουργείο των αδελφών Κώνστα που λειτουργεί από τον πατέρα στους γιους και εξυπηρετεί τους ελαιοπαραγωγούς της περιοχής.

Διασχίζοντας τους ελαιώνες φθάσαμε στο ελαιοτριβείο ΚΩΝΣΤΑ που λειτουργεί από το 1970.

Έξω από το ελαιουργείο περίμεναν σε μία μεγάλη σειρά φορτωμένα αυτοκίνητα αγροτικά και επιβατικά φορτωμένα με σάκους από ελιές για να τα δώσουν να γίνουν λάδι.

Είναι αλήθεια ότι μπαίνοντας στον χώρο με τα μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας εντυπωσιαστήκαμε από την καθαριότητα και την τάξη που επικρατούσε. Τα μηχανήματα που επεξεργάζονται τον πολύτιμο καρπό ήταν ποιο αστραφτερά και από τα χειρουργικά εργαλεία.

Ο κος Κώνστας μας υποδέχθηκε με χαμόγελο και μας εξήγησε όλα όσα θελήσαμε να μάθουμε γύρω από την παραγωγή του ελαιολάδου στον χώρο τους.

Όπως μας είπε την επιχείρηση άρχισε ο πατέρας τους Γιώργος και αιτία ήταν το γεγονός ότι κατά την εποχή του μαζέματος της ελιάς αυτός περίμενε 3 τουλάχιστον ημέρες για να έρθει η σειρά του για την ελαιοποίηση. Επιστρέφοντας λοιπόν ταλαιπωρημένος στο σπίτι ανακοίνωσε στην μητέρα τους ότι ήθελε να φτιάξει ένα ελαιοτριβείο για να έρχεται ο κόσμος με τις ελιές του και να φεύγει την ίδια ημέρα με το λάδι του!

Το ελαιοτριβείο ήταν έτοιμο το 1970 και ήταν τόσο σύγχρονο και εντυπωσιακό τότε που προβλήθηκε από τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης. Από τότε εκσυγχρονίστηκε τέσσερις ακόμη φορές. Μία τεράστια επένδυση, ένα κόσμημα για την περιοχή, ένας χώρος που μπορεί να εξυπηρετήσει όχι μόνο τους τοπικούς ελαιοπαραγωγούς αλλά και της ευρύτερης περιοχής των Μεσογείων.

Οι αδελφοί Κώνστα έχουν στην εκμετάλλευση τους περίπου 800 ελαιόδεντρα κυρίως Κορωνέικης ποικιλίας αλλά και Μανάκι, Μεγαρίτικη, Αθηναϊκή κ.λπ.

Ο στόχος τους είναι με τα υπερσύγχρονα μηχανήματα τους να παρέχουν εξυπηρέτηση αλλά και να ελαιοποιούν τις ελιές μέσα σε λίγες ώρες από την συγκομιδή τους. Με τον τρόπο αυτό η ελιά δεν προλαβαίνει να αλλοιωθεί και έτσι διατηρεί την γεύση και το άρωμά της.

Μας εξήγησε πως δεν χρησιμοποιούνται χημικά και φυτοφάρμακα στην καλλιέργεια των ελαιοδέντρων και ότι η διαδικασία ελαιοποίησης με τα τριών φάσεων μηχανήματα γίνεται έτσι ώστε το λάδι που παράγεται να διατηρεί τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά (χαμηλή οξύτητα) άρωμα και γεύση.

Μάθαμε ακόμη και μερικά μυστικά σχετικά με το ελαιόλαδο!

Δεν θα πρέπει να το εκθέτουμε στον ήλιο γιατί η ζέστη και το δυνατό φως προκαλούν αλλοιώσεις στο ελαιόλαδο, αλλά ούτε και στην υγρασία…

Το ελαιόλαδο μπορεί να διατηρηθεί έως 24 μήνες, δεν θα πρέπει να είναι θολό ούτε να καίει τον λαιμό. Όταν η άλεση των καρπών γίνεται σε χαμηλές θερμοκρασίες το λάδι διατηρεί τα πολύτιμα φυσικά συστατικά και το άρωμα του.

Περιέχει μεγαλύτερο ποσοστό μονοακόρεστων λιπαρών οξέων,μεγάλο ποσοστό αντιοξειδωτικών ουσιών καθώς και στερολών που κτίζουν την άμυνα του οργανισμού και τον θωρακίζουν από διάφορες μορφές καρκίνου και καρδιοπάθειας. Η κατανάλωση του ελαιολάδου μειώνει την κακή χοληστερίνη και αυξάνει την καλή!

Οι αδελφοί Κώνστα δεν παρέλειψαν να μας πληροφορήσουν ότι στα κοντινά τους σχέδια είναι να καλλιεργήσουν και νέα ελαιόδεντρα και να εφαρμόσουν την βιολογική καλλιέργεια. Με αυτήν θα χρησιμοποιούνται οργανικά λιπάσματα και ήπιες αλλά και φιλικές μέθοδοι προς στο περιβάλλον.

Θέλουν να παράγουν λάδι υψηλής διατροφικής αξίας που θα αποτελέσει την βάση μιας πραγματικής υγιεινής διατροφής.

γραβούρες δια χειρός (από την συλλογή) Βάλια Μιχαήλ

> Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας, 11 Δεκεμβρίnου 1963> Σαν να το είπε χθές>


> Πριν Μιλήσεις, Άκου .
> Πριν Γράψεις, Σκέψου.
Πριν Πληγώσεις, Νιώσε.
> Πριν Μισήσεις, Αγάπησε.
> Πριν  τα Παρατήσεις, Προσπάθησε.
> Μα Πριν Πεθάνεις, Ζήσε !               
> “Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή”( Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη)
>
> Εδώ και μήνες η Ελλάδα είναι στο πραιτώριο.  Χλευάζεται και
> κατασυκοφαντείται.  Αναίσχυντοι αργυραμοιβοί την παίζουν στα ζάρια.
> Προσβάλλουν τους ανθρώπους της, αμφισβητούν την ιστορία της και τον
> πολιτισμό της. Όποια  εφημερίδα και να ανοίξεις, μας έχουν κατατάξει
> στα  «σκουπίδια». Μας θεωρούν ένα περιττό βάρος, από το οποίο
> όλοιθέλουν να απαλλαγούν, αλλά δεν ξέρουν ακόμα πώς.
> Ε, λοιπόν, η Ελλάδα δεν είναι για τα σκουπίδια!
> Δεν είμαστε  οι Έλληνες διεφθαρμένοι καιτεμπέληδες. Χαβαλέδες ήμασταν
> για πολύ καιρό. Βάλαμε τον αυτόματο πιλότο. Ένας φτωχός λαός, που
> γνώρισε την αφθονία και παρασύρθηκε γιατί νόμισε πως θα κρατήσει για
> πάντα. Πίστεψε και στα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» κάποιων
> αδίστακτων πολιτικάντηδων. Για την ακρίβεια ίσως στην Ελλάδα υπάρχουν
> λιγότεροι διεφθαρμένοι και τεμπέληδες απ’ ότι σε πολλές άλλες χώρες.
> Και τώρα ήρθε η ώρα του λογαριασμού. Είναι μια δύσκολη ώρα, αλλά δεν
> ήρθε το τέλος.
> Όμως, ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα το 15% του πληθυσμού της δεν ζει με κουπόνια.
> Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα, κάθε ελληνόπουλο έχει δωρεάν πρόσβαση στο
> Πανεπιστήμιο.
> Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα έχουμε ένα, έστω ημιτελές, αλλά έχουμε σύστημα υγείας.
> Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα έχουμε ένα κράτος που έχει μια μεγάλη
> περιουσία. Άλλα κράτη δεν έχουν τίποτα. Αυτήν βλέπουν και
> ξερογλύφονται.
> Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα οι γονείς βοηθάνε τα παιδιά τους και εκείνα
> τους γονείς τους.
> Ευτυχώς, η μικρή και φτωχή Ελλάδα δεν ήταν απούσα από καμιά μεγάλη
> μάχη για την ελευθερία. Και έδινε το είναι της, όταν οι άλλοι είχαν
> ήδη παραδώσει και την ψυχή και το πνεύμα.
> Ευτυχώς ακόμα, η Ελλάδα έχει μέλλον.
> Έβλεπα εκείνα τα κορίτσια της Εθνικής Ομάδος Πόλο, να ανεβαίνουν στον
> Όλυμπο,  μες τη «φωλιά του Δράκου», και είπα , πως  δεν χάθηκε η
> ελπίδα. Υπάρχει ακόμα το μέταλλο του νικητή.
> Η Ελλάδα έχει μέλλον, γιατί στη μακραίωνα ιστορία της κάθε μεγάλη ήττα
> και καταστροφή, αντί να την  αφανίσει, την ανάσταινε!
> Γιατί τα γράφω αυτά; Μου τηλεφώνησαν κάποιοι «φίλοι» απ’ το εξωτερικό
> και  μας ….νεκρολογούσαν! Είναι απ’ τα κοράκια που έχουν στοιχηματίσει
> στην πτώχευσή μας και ανησυχούν μήπως και χάσουν τα λεφτά τους!  Και
> βιάζονται! Τόσο πολύ θύμωσα που έκλεισα το τηλέφωνο. Ύστερα τους
> έστειλα το κείμενο που ακολουθεί….
>
> “Ἀνήκω σὲ µία χώρα µικρή”
> Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν
> ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου.
> Εἶναι µικρὸς ὁ τόπος µας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ
> πράγµα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι µᾶς παραδόθηκε χωρὶς διακοπή.
> Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα δὲν ἔπαψε ποτὲ της νὰ µιλιέται. Δέχτηκε τὶς
> ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα
> χάσµα.
> Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν
> ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη.
> Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωµένη µὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ
> ξεπερνᾶ τὸ µέτρο, πρέπει νὰ τιµωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.
> Ὅσο γιὰ µένα συγκινοῦµαι παρατηρώντας πὼς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης
> εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ
> φυσικοῦκόσµου.
> Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους µου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασµένου αἰώνα,
> γράφει: «… θὰ χαθοῦµε γιατί ἀδικήσαµε …».
> Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράµµατος. Εἶχε µάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα
> πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του.  Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡµερῶν µας, ἡ
> προφορικὴ παράδοση πηγαίνει µακριὰ στὰ περασµένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή. Τὸ
> ἴδιο καὶ ἡ ποίηση.
> Εἶναι γιὰ µένα σηµαντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σουηδία θέλησε νὰ τιµήσει
> καὶ τούτη τὴν ποίηση καὶ ὅλη τὴν ποίηση γενικά, ἀκόµη καὶ ὅταν
> ἀναβρύζει ἀνάµεσα σ’ἕνα λαὸ περιορισµένο.
> Γιατί πιστεύω πὼς τοῦτος ὁ σύγχρονος κόσµος ὅπου ζοῦµε, ὁ
> τυρρανισµένος ἀπὸ τὸ φόβο καὶ τὴν ἀνησυχία, τὴ χρειάζεται τὴν ποίηση.
> Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα – καὶ τί θὰ
> γινόµασταν ἂν ἡ πνοή µας λιγόστευε;
> Εἶναι µία πράξη ἐµπιστοσύνης – κι ἕνας Θεὸς τὸ ξέρει ἂν τὰ δεινά µας
> δὲν τὰ χρωστᾶµε στὴ στέρηση ἐµπιστοσύνης..
> Παρατήρησαν, τὸν περασµένο χρόνο γύρω ἀπὸ τοῦτο τὸ τραπέζι, τὴν πολὺ
> µεγάλη διαφορὰ ἀνάµεσα στὶς ἀνακαλύψεις τῆς σύγχρονης ἐπιστήµης καὶ
> στὴλογοτεχνία. παρατήρησαν πὼς ἀνάµεσα σ’ ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ δράµα
> καὶ ἕνα σηµερινό, ἡ διαφορὰ εἶναι λίγη. Ναί, ἡ συµπεριφορὰ τοῦ
> ἀνθρώπου δὲ µοιάζει νὰἔχει ἀλλάξει βασικά. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσω πὼς
> νιώθει πάντα τὴν ἀνάγκη ν’ ἀκούσει τούτη τὴν ἀνθρώπινη φωνὴ ποὺ
> ὀνοµάζουµε ποίηση. Αὐτὴ ἡ φωνὴ ποὺ κινδυνεύει νὰ σβήσει κάθε στιγµὴ ἀπὸ
> στέρηση ἀγάπης καὶ ὁλοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγηµένη, ξέρει ποὺ νὰ
> ’βρει καταφύγιο, ἀπαρνηµένη, ἔχει τὸ ἔνστικτο νὰ πάει νὰ ριζώσει στοὺς
> πιὸ ἀπροσδόκητους τόπους. Γι’ αὐτὴ δὲν ὑπάρχουν µεγάλα καὶ µικρὰ µέρη
> τοῦ κόσµου. Τὸ βασίλειό της εἶναι στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς
> γῆς. Ἔχει τὴ χάρη ν’ ἀποφεύγει πάντα τὴ συνήθεια, αὐτὴ τὴ βιοµηχανία.
> Χρωστῶ τὴν εὐγνωµοσύνη µου στὴ Σουηδικὴ Ἀκαδηµία ποὺ ἔνιωσε αὐτὰ τὰ
> πράγµατα, ποὺ ἔνιωσε πὼς οἱ γλῶσσες, οἱ λεγόµενες περιορισµένης
> χρήσης, δὲν πρέπει νὰ καταντοῦν φράχτες ὅπου πνίγεται ὁ παλµὸς τῆς
> ἀνθρώπινης καρδιᾶς, ποὺ ἔγινε ἕνας Ἄρειος Πάγος ἱκανός νὰ κρίνει µὲ
> ἀλήθεια ἐπίσηµη τὴν ἄδικη µοίρα τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ θυµηθῶ τὸν Σέλλεϋ,
> τὸν ἐµπνευστή, καθώς µᾶς λένε, τοῦ Ἀλφρέδου Νοµπέλ, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου
> ποὺ µπόρεσε νὰ ἐξαγοράσει τὴν ἀναπόφευκτη βία µὲ τὴ µεγαλοσύνη τῆς
> καρδιᾶς του.
> Σ’ αὐτὸ τὸν κόσµο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας µας χρειάζεται ὅλους
> τούς ἄλλους. Πρέπει ν’ ἀναζητήσουµε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ
> βρίσκεται.
> Ὅταν στὸ δρόµο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ
> ἔθεσε τὸ αἴνιγµά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ
> λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουµε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουµε.  Ἂς
> συλλογιστοῦµε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.»
>
>
> Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου
> Νόμπελ Λογοτεχνίας, 11 Δεκεμβρίου 1963
> Σαν να το είπε χθές!

Χριστουγεννιάτικα στολίδια


Χριστουγεννιάτικα στολίδια
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο και όλα τα στολίδια, με τα οποία διακοσμούμε το σπίτι μας, τα Χριστούγεννα, πρέπει να είναι ασφαλή.

Χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια

Σε έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που διεξήχθη από το Μάιο του 2007, μέχρι το Μάιο του 2009, δοκιμάστηκαν 196 τυχαία δείγματα χριστουγεννιάτικων λαμπιονιών, από όλες τις τιμές. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 30% των χριστουγεννιάτικων λαμπιονιών εμφανίζουν εμφανή και άμεσο κίνδυνο πυρκαγιάς και ηλεκτροπληξίας.

Τα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια πρέπει να πληρούν συγκεκριμένες διοικητικές και τεχνικές απαιτήσεις, για να μη βάζουν, σε κίνδυνο, την υγεία, την περιουσία ακόμα και τη ζωή μας. Τα προβλήματα, που διαπιστώθηκαν αφορούσαν μη συμμόρφωση, με τις τεχνικές απαιτήσεις ασφάλειας, για την κατασκευή, παραδείγματος χάριν, αγκυρώσεων καλωδίων, καλωδιώσεων, μόνωσης και για την προστασία από ηλεκτροπληξία καθώς και ελλείψεις, στην επισήμανση, στις οδηγίες ή ελλείψεις διοικητικού χαρακτήρα.

Για να είναι ασφαλή τα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια, γιρλάντες, φωτάκια, αγιοβασίληδες και άλλα διακοσμητικά είδη, που λειτουργούν, με ηλεκτρικό ρεύμα, πρέπει:

Να φέρουν, πάνω στο προϊόν:
1.τη σήμανση CE,
2.τα τεχνικά στοιχεία λειτουργίας (τάση, ισχύς, συχνότητα λειτουργίας ),
3.τον τύπο του προϊόντος, τον κατασκευαστή και τα στοιχεία του ή τον υπεύθυνο εισαγωγέα / διαθέτη, στην Ελλάδα.

Να συνοδεύονται, από οδηγίες χρήσης, στα Ελληνικά και να αναγράφονται τα στοιχεία της εταιρείας, που διαθέτει το προϊόν ή τα στοιχεία του εξουσιοδοτημένου service της συσκευής.
Σε περίπτωση χρήσης του προϊόντος, σε εξωτερικό χώρο, να αναγράφεται, σαφώς, η ένδειξη αυτή, επί της συσκευασίας και του φυλλαδίου οδηγιών χρήσης καθώς και η ένδειξη προστασίας ΙΡ (τουλάχιστον ΙΡ40 για εξωτερικό χώρο) και να τηρούνται οι κανονισμοί ασφαλείας εσωτερικών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων.
Το πάχος της εξωτερικής καλωδίωσης να είναι τουλάχιστον 5mm.
Το φις να είναι διπολικό και κανονικού μεγέθους.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχουμε εγκαταστήσει ρελέ διαρροής, στις οικιακές εσωτερικές ηλεκτρικές εγκαταστάσεις του σπιτιού μας, για την επιπρόσθετη προστασία των χρηστών και των εγκαταστάσεων.

Υπάρχουν και κάποιες άλλες μικρές συμβουλές, που πρέπει να ακολουθούμε, οι καταναλωτές, όταν στολίζουμε το σπίτι μας, τα Χριστούγεννα.
Επιθεωρούμε τα χριστουγεννιάτικα φωτιστικά μας, για διαρροές, κοψίματα ή καμένες λάμπες καθώς και αν το φις έχει καλή προσαρμογή, με την πρίζα, για την αποφυγή σπινθηρισμών, πριν τα τοποθετήσουμε στο δέντρο.
Διαβάζουμε, με προσοχή, τις οδηγίες χρήσης και τις εφαρμόζουμε.
Δεν αφήνουμε, ποτέ, τα φωτάκια του δέντρου αναμμένα, όταν πηγαίνουμε, για ύπνο ή όταν βγαίνουμε, από το σπίτι.
Δεν αγοράζουμε χριστουγεννιάτικα φωτάκια, από πλανόδιους.

Ότι φας κι ότι πιείς την πρώτη ‘βδομάδα


FROM:filologos10 BCC:vmixael@yahoo.com Message starred Sunday, December 2, 2012 5:49 PM
γραφει ο αρισταρχος

Δεν μπορώ να πω πως τα λεφτά περισσεύουν. Φτάνουν, αλλά δεν φτάνουν για φαγητό και καλύπτουν ένα μέρος από το φως, το νερό και το τηλέφωνο. Για εφορία ακόμη δεν αποφάσισα γιατί δεν φτάνει το χρήμα μέχρι την πόρτα τους. Σταματάω μέχρις εκεί με πενήντα ευρώ τον μήνα αλλά αυτοί αρνούνται πεισματικά τις 48 δόσεις.

Με ένα εικοσάρικο βγαίνω για ψώνια. Τώρα τι ψώνια να κάνεις με ένα εικοσάρικο; Ας είναι, εγώ είμαι χαρούμενος και μάλιστα σιγοτραγουδάω στον δρόμο. Με κοιτάζουν περίεργα, βλοσυρά σαν φαινόμενο. Τους κοιτώ χαρούμενα, τραγουδώντας. Δεν θα χαλάσω την διάθεσή μου για τίποτε. Φτάνει η στεναχώρια και τα νεύρα. Σήμερα είναι του Άϊ-Ανδρέα και της χαράς.

Ο φούρνος είναι κοντά. Το ψωμί ζεστό και το τσουρεκάκι φρέσκο. Οι μυρουδιές ουράνιες και το χαμόγελο της μικρής φουρνάρισας Θεϊκό. Να που δεν είναι όλοι σκεφτικοί και βλοσυροί.

Ο δρόμος φορτωμένος, παραφορτωμένος με αυτοκίνητα, λες και η βενζίνα κατέβηκε στο μισό ευρώ το λίτρο. Κατηφορίζω στο σύγχρονο μπακάλικο. Παλιά τα λέγαν “Εδώδιμα-Αποικιακά”. Σήμερα μέχρι και η πεθερά μου 95χρονών βλάχα με παραδόσεις το λέει “μαγαζί με το σούπερ”. Σάμπως και το μπακάλικο Ελληνικό ήταν;

Κατάφερα τα ψώνια να σταματήσουν στα 9 ,25ευρώ. Μπροστά μου ένα αντρόγυνο ξεφορτώνει και η ταμίας χτυπάει ανελέητα. Μόλις φτάνουν στα 55ευρώ ο άντρας φωνάζει “Stop!” Όλοι σταματούν και το καρότσι στα μισά. Τότε σαν μαέστρος χωρίς μπαγκέτα φωνάζει κουνόντας τα χέρια “Τέρμα, τόσα έχω. Τα υπόλοιπα άστα”. Έκπληκτη η γυναίκα του. “Και γιατί τα φόρτωνες;” Δίστασε για μια στιγμή με κοίταξε λοξά και απάντησε φωναχτά. “Για να μην χάσουμε την φόρμα μας. Να νομίζουμε πως είμασταν όπως πρώτα”

Δεν μπορώ να το πιστέψω. Ο κόσμος άρχισε να κελαηδάει. Απ’ έξω μια γριούλα φωνάζει για την αστυνομία. Κι ο πιτσιρικάς σαν σίφουνας στο βάθος του δρόμου χάνεται με μια σακκούλα στο χέρι. “Τι σου έκλεψε γιαγιάκα;” ” Την σακκούλα με το ψωμί, το γάλα και το πορτοφόλι” “Πόσα λεφτά είχε το πορτοφόλι;” “10ευρώ!. Δεν έχω άλλα, αν είχα ποιος έβλεπε”

Την κοιτώ, ίδια μάνα μου. Τα γαλάζια μάτια της με τρυπάν. Οι βαθιές ρυτίδες με προκαλούν δέος. Πολλά τα περιθώρια δεν είναι. Ποιά αστυνομία και ποιος χωροφύλακας. Βάζω στην σακκούλα τα ρέστα 10,75ευρώ –τάχα ακόμα στο χέρι- και της τα δίνω. Δεν τα ήθελε αλλά με την δική μου επιμονή τα πήρε με χίλιες ευχαριστίες.

Ανάλαφρος από λεφτά και ψώνια –ότι έχεις είναι μπελάς- και χωρίς να χάσω το κέφι μου έκανα μια μεγάλη βόλτα. Έξω από ένα καφέ σταμάτησα. Λυμπίστηκα να μπω, για να πω την αμαρτία μου, έβρισα που δεν είχα λεφτά. Ύστερα θυμήθηκα την υπόσχεση και χαμογέλασα. Ξανάρχισα το τραγούδι και το περπάτημα. Έτσι έφυγαν δύο πολύτιμες ώρες από την ζωή μου. Στρίβοντας την γωνία είδα κόσμο μαζεμένο . Χαρακτηριστικός Έλληνας πολίτης, θάφηνα την περιέργειά μου ανικανοποίητη; Πλησίασα.

Είχε ο Χωροφύλαξ πιασμένο από το χέρι έναν πιτσιρικά και μπροστά του μια γριούλα με γαλάζια μάτια και βαθιές ρυτίδες. Φώναζαν όλοι μαζί δεν κατάλαβα τίποτα. Πιο πολύ ακουγόταν η φωνή μιας υπαλλήλου του μπακάλικου που στο τέλος έβγαλε μια τσιριχτή φωνή σαν τσαμπούνα στα 120dB. “Το κάνουν όλη μέρα και κονομάν λεφτά κυρ χωροφύλακα”.

Τράβηξα την ανηφοριά για το σπίτι. Χαμογέλασα, τσατίστηκα. “Ρε τι κάνει ο κόσμος! Και πούμαστε ακόμα. Ρε πως μας κατάντησαν” Οι σκέψεις έδιωχναν η μια την άλλη. Και τα γεμάτα τα καρότσια στις υπεραγορές; “Ψωνίζουν φαγώσιμα για όλο τον μήνα γιατί φοβούνται πως θα μείνουν από λεφτά. Μετά την πληρωμή η τσέπη μυρίζει ευρώ για μια βδομάδα μετά ψοφήμι!” Τάδε έφη ο πολυπράγμωνας φούρναρης κι εγώ τον πίστεψα και τούδωσα τα τελευταία ογδόντα λεπτά για ένα καρβέλι. Ύστερα έφυγα τραγουδώντας για το σπίτι. Είπαμε, σήμερα θα είμαι χαρούμενος.

Κι ας ήταν η πέμπτη ημέρα από τότε που πληρώθηκα.

αἰέν ἀριστεύειν


Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου
όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε
τουλάχιστον όσο μπορείς:
μην την εξευτελίζεις

αἰέν ἀριστεύειν

Εφαρμοσμένη πρόταση για αντίδραση στην κρίση.


Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιουνίου 3, 2011
Κύριοι ,
Για την επίλυση των προβλημάτων που διανύει η χώρα , οι επιχειρήσεις , μέχρι και ο τελευταίος πολίτης , καταθέτω σήμερα μια ιδέα που μπορεί να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο , να ανατρέψει άμεσα το κακό κλίμα στην οικονομία , και να βελτιώσει το δημόσιο έλλειμμα που έχει φθάσει πάνω από 130% του ΑΕΠ.

Η ιδέα είναι κατοχυρωμένη συμβολαιογραφικά ( copyrighted ) σαν πνευματική ιδιοκτησία , εφαρμόζεται πιλοτικά από την δική μας επιχείρηση, τα Σούπερ Μάρκετ Καραγιάννης στην Λακωνία, και όλα δείχνουν ότι μπορεί να έχει ένα λαμπρό μέλλον.
Περιληπτικά , η ιδέα ξεκίνησε το 1992 ως εξής:
Σαν επιχειρηματίας ασχολούμαι με το retail και μαζί με τον αδελφό μου έχουμε αναπτύξει μια τοπική αλυσίδα Σούπερ Μάρκετς στον Νομό Λακωνίας με 16 καταστήματα. Το 1990 αγόρασα στην περιοχή της Σκάλας Λακωνίας ένα οικόπεδο 3000 τ.μ με σκοπό να το μετατρέψω σε εμπορικό κέντρο, όπου το ισόγειο θα λειτουργούσε σαν Σούπερ Μάρκετ περίπου 700 τ.μ και πολλά μικρότερα καταστήματα θα λειτουργούσαν σαν διάφορες άλλες συστεγασμένες επιχειρήσεις όπως ακριβώς λειτουργούσαν εκείνη την εποχή.

Ολες οι επιχειρήσεις θα είχαν την δική τους οικονομική τους αυτοτέλεια, θα μπορούσαν όμως όλες μαζί να έχουν ένα κοινό marketing , μια κοινή δηλαδή κάρτα loyalty, στην οποία θα προστίθεντο όλοι οι πόντοι από τις συναλλαγές των πελατών στο Εμπορικό Κέντρο , και οι εκπτώσεις και παροχές των συστεγασμένων καταστημάτων θα ήταν σχεδιασμένες σε μια κοινή πλατφόρμα. Στην εφαρμογή της ιδέας, όλες οι επιχειρήσεις με το ένα χέρι δίνουν πόντους ,και με το άλλο χέρι όλες οι επιχειρήσεις εξαργυρώνουν « δωροεπιταγές» . Η εφαρμογή του προγράμματος wewin είναι εντελώς ανέξοδη για όλες τις επιχειρήσεις του δικτύου, και αυτός είναι ο λόγος που σαν ιδέα είναι ελκυστική.

Για την εφαρμογή του σχεδίου «wewin» απαιτείται μία επιχείρηση “master” που θα διατηρεί όλο το δίκτυο – με ότι θετικό αυτό συνεπάγεται- και όλες οι υπόλοιπες επιχειρήσεις που θα είναι “συνεργαζόμενες” .

Το κάθε υπό ίδρυση δίκτυο πρέπει να είναι τοπικού χαρακτήρα, δηλαδή κάθε Νομός και ένα δίκτυο, γιατί το βασικό μήνυμα που εκπέμπει στο κοινό είναι ότι «Υποστηρίζοντας τις επιχειρήσεις συμφερόντων του Νομού μας, μένουν τα λεφτά στον τόπο μας, ενώ όταν ψωνίζουμε από επιχειρήσεις ξένων συμφερόντων τα λεφτά φεύγουν και κάνουν τον Νομό φτωχότερο, πιθανότατα δε, να φύγουν για το εξωτερικό και να γυρίσουν πίσω μόνον σαν δάνειο.» Το δίκτυο συνεργαζομένων επιχειρήσεων “wewin” και η ομώνυμη κάρτα ξεκίνησε πέρυσι την άνοιξη και αντικατέστησε την προηγούμενη κάρτα της επιχείρησής μας. Επαναλαμβάνουμε διαρκώς με φυλλάδια ότι σαν Ελληνες πρέπει να αλλάξουμε αγοραστικές συνήθειες και να επιλέγουμε τοπικές επιχειρήσεις και Ελληνικά προϊόντα,( όπου αυτό είναι εφικτό).

Υπάρχουν επιχειρήσεις Ελληνικές, ειδικά στον Νομό Αττικής πού είναι μεγάλες, επώνυμες, που μπορούν να ηγηθούν ενός δικτύου και να έχουν απίστευτα μεγάλο όφελος. Ειδικά σε αυτήν την κρίσιμη περίοδο που διανύει ο τόπος, όπου το κλίμα είναι εύφορο σε τέτοιες ιδέες.
Η ιδέα «wewin» είναι ολοκληρωμένη τόσον λογιστικά για την διαχείριση της μεταξύ των μελών , όσον και μηχανογραφικά όπου έχει ολοκληρωθεί η εφαρμογή της σε επίπεδα software και hardware . Περιγράφεται κατά ένα ποσοστό στο site http://www.wewin.com.gr που έχω δημιουργήσει , είμαι όμως στην διάθεσή σας για όποια απορία σας
Με εκτίμηση

Γιάννης Καραγιάννης
Γύθειο

Τα Διαμάντια της Λαυρεωτικής


Τα διαμάντια Λαυρεωκής που έφεραν στην επιφάνεια οι άνθρωποι που δούλεψαν στις στοές της Πλάκας και της Καμάριζας βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Λαυρίου.

Σπάνια και πανέμορφα κομμάτια που κανείς καλλιτέχνης δεν θα μπορούσε να φτιάξει αλλά μόνο  η φύση και ο χρόνος.

Η Πλάκα βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής απο τον  ΧΥΤΑ που θα φτιάξει το κράτος.

Οι κάτοικοι βλέπουν το έργο αυτό σαν ένα δράκοντα που έρχεται να τους αφανήσει!

Στους πρόποδες του Οβριοκάστρου βρίσκεται μιά ολόκληρη πολιτεία που δημιουργήθηκε απο τους μεταλλορύχους και σήμερα κατοικήται από εκατοντάδες οικογένειες. Στην Πλάκα συνυπάρχουν τα παλιά ιστορικά σπίτια με τις κεραμοσκεπές  με τα σύγχρονα.

Δείτε μερικές εικόνες απο τις στοές της και τα διαμάντια που κρύβουν.

Σε άλλες χώρες εκμεταλεύτηκαν τα παλιά ορυχεία και τα μετέτρεψαν σε πόλο έλκσης τουριστών, γιατί εμείς δεν μπορούμε να τους μιμηθούμε?Ποιό είναι το πρόβλημά μας?Δεν έχουμε μερικά στρέμματα σε άλλο σημείο??΄Μέχρι δηλαδή να καταφέρουμε να εκσυχρονιστούμε!!