Πτωχευτικό Δίκαιο Καταναλωτών


Η νομοθεσία για τη ρύθμιση χρεών υπερχρεωμένων νοικοκυριών, που άρχισε να ισχύει από το 2010 (3869/2010) και τροποποιήθηκε αρκετές φορές, αποτελεί την τελευταία «καταφυγή» κάθε καταναλωτή, που αδυνατεί να αποπληρώσει τα δάνειά του και τα χρέη του και κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του. Η νομοθεσία αυτή δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στους υπερχρεωμένους καταναλωτές, ώστε να μην αποκλειστούν από το οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι.

Δυστυχώς, μετά την κατάργηση, από τις 28.02.2019, της δυνατότητας προστασίας της κύριας κατοικίας που παρείχε ως άνω νόμος, η προστασία του νόμου αυτού κατέστη ατελής αφού μπορούν μεν να ρυθμιστούν τα χρέη του υπερχρεωμένου συμπολίτη μας αλλά αυτός δεν μπορεί να διασώσει την κύρια κατοικία του. Ως υποκατάστατο της ως άνω κατάργησης τέθηκε σε ισχύ ο νόμος 4605/2019 ο οποίος με τις διατάξεις των άρθρων 68 έως 83 καθόρισε τις προϋποθέσεις διάσωσης της κύριας κατοικίας για το περιορισμένο χρονικό διάστημα μέχρι τις 31.12.2019 το οποίο εν συνεχεία παρατάθηκε έως τις 31/04/2020, οπότε παύει οριστικά και η ως άνω δυνατότητα προστασίας της κύριας κατοικίας.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ.- Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών υπήρξε εμπνευστής και πρωτεργάτης της αρχικής νομοθεσίας του 2010. Από το 2004, πιέζαμε τις κυβερνήσεις, για τη θεσμοθέτηση «Πτωχευτικού Δικαίου Καταναλωτών», επειδή παρατηρούσαμε την κατακόρυφη αύξηση των δανείων των νοικοκυριών, κάθε χρόνο, στην έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Αγωνιστήκαμε, για 6 χρόνια, για την προστασία των υπερχρεωμένων καταναλωτών και τελικά το 2010, η χώρα μας διέθετε νομική προστασία για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Δυστυχώς, οι πολλές και υπερβολικές εξαγγελίες τα επόμενα χρόνια, οδήγησαν σε τροποποίηση της αρχικής νομοθεσίας και ουσιαστικά την κατέστησαν ανεφάρμοστη.

Πρόσφατα, η Κυβέρνηση εξήγγειλε ότι θα αλλάξει το ατελές, ούτως ή άλλως, νομοθετικό πλαίσιο καλώντας τους πολίτες να προβούν στις ενέργειες για τη διάσωση της κύριας κατοικίας τους έως και τις 31.04.2020.
Επειδή το ΚΕ.Π.ΚΑ. πιστεύει ότι αυτή η νομοθεσία είναι απαραίτητη, επιθυμεί να θέσει υπόψη του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων, κ. Άδωνι Γεωργιάδη, τα παρακάτω:
Η νομοθεσία πρέπει να επαναφέρει τις διατάξεις του Νόμου 3869 / 2010 όπως αυτός ψηφίστηκε και εφαρμόστηκε το 2010.
Η νομοθεσία πρέπει να προβλέπει συγκεκριμένα κριτήρια, ώστε να βοηθάει αυτούς, που έχουν πραγματική αδυναμία αποπληρωμής και όχι τους στρατηγικούς οπαδούς του «Δεν πληρώνω».
Η νομοθεσία πρέπει να προστατεύει την πρώτη κατοικία του οφειλέτη.
Η νομοθεσία πρέπει να προβλέπει και ρύθμιση και «κούρεμα»οφειλών.
Η νομοθεσία πρέπει να προβλέπει ένα ισχυρό στάδιο, εξωδικαστικού συμβιβασμού, όπως προέβλεπε ο αρχικός νόμος 3869. Στο στάδιο αυτό, πρέπει να περιλαμβάνεται η δυνατότητα πιστοποιημένων Ενώσεων Καταναλωτών να βοηθούν καταναλωτές – οφειλέτες να έρθουν σε συνεννόηση, με τους πιστωτές τους και να καταστρώσουν ένα υλοποιήσιμο πρόγραμμα αποπληρωμής χρεών.
Η διαδικασία δε μπορεί να περιορίζεται μόνο σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες, που αυτόματα αποφασίζουν την αποδοχή ή απόρριψη των αιτημάτων των οφειλετών. Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα ο οφειλέτης να προσφύγει σε διαπραγμάτευση, με τους πιστωτές του, είτε μόνος του, είτε με τη βοήθεια Ένωσης Καταναλωτών ή δικηγόρου.
Η διαδικασία πρέπει να είναι απλή και όσο το δυνατόν, με λιγότερα έξοδα, για τον οφειλέτη.
Η νομοθεσία πρέπει να προβλέπει τη δυνατότητα του οφειλέτη να αγοράσει το δάνειό του, πριν αυτό πωληθεί σε funds, σε τιμή που θα είναι ελάχιστα ανώτερη αυτής, που το fund αγοράζει το δάνειό του.
Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα πρέπει να υποχρεωθούν να ορίσουν συγκεκριμένα στελέχη, τα οποία έχουν δικαιοδοσία να ρυθμίζουν και να κουρεύουν οφειλές. Η εμπειρία μας, το 2010, από την εφαρμογή του νόμου ήταν απογοητευτική, για τη συμπεριφορά των τραπεζών που έκαναν τα πάντα, για να αποτύχει η εφαρμογή της νομοθεσίας.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. ζητάει από την Κυβέρνηση να ξεκινήσει διαβούλευση με τις Ενώσεις Καταναλωτών, ώστε να καταλήξουμε σε μια νομοθεσία – εργαλείο πραγματικής προστασίας όσων πραγματικά την έχουν ανάγκη.

Γιατί είναι στην Ελλάδα το ταξίδι με το τρένο λιγότερο ελκυστικό;


Σε μια εποχή όπου η δράση για το κλίμα γίνεται όλο και πιο επείγουσα, είναι μια αρνητική έκπληξη ότι τα περισσότερα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας πιέζουν να μειώσουν την προστασία που ισχύει, για τους επιβάτες των σιδηροδρόμων σε όλη την ΕΕ. «Έπρεπε να συμβαίνει, ακριβώς το αντίθετο» υποστηρίζει ο κ. Νικόλαος Τσεμπερλίδης από το ΚΕ.Π.ΚΑ. – Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών.

Οι σιδηροδρομικές μεταφορές πρέπει επειγόντως να προωθηθούν ως σημαντικό μέτρο, για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Η ανάγκη περιορισμού των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα είναι ένας καλός λόγος, για τις δημόσιες πολιτικές να «απομακρύνουν» τους ανθρώπους από τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα και να τους φέρουν κοντά στις σιδηροδρομικές μεταφορές, καθώς προτιμώνται οι καθαρότερες μορφές μεταφορών έναντι των πιο ρυπογόνων.

Επομένως, αποτελεί δυσάρεστη έκπληξη ότι, αντί να προστατευθούν καλύτερα οι επιβάτες όταν δημιουργηθούν προβλήματα ώστε να γίνουν οι σιδηροδρομικές μεταφορές πιο ελκυστικές για τους ανθρώπους, η Ελλάδα εντάσσεται στην ομάδα εκείνων, που υποστηρίζουν το αντίθετο, σε επίπεδο ΕΕ.

Γίνονται, επί του παρόντος, διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες, για την επικαιροποίηση των δικαιωμάτων των επιβατών των σιδηροδρόμων στην ΕΕ. Ωστόσο, πολλά κράτη μέλη, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, εργάζονται για τη μείωση των υφιστάμενων δικαιωμάτων που είναι σημαντικά για τους επιβάτες. Αυτό δεν είναι μόνο επιβλαβές για τους ευρωπαίους επιβάτες αλλά και αντίθετο στην ανάπτυξη πιο βιώσιμων τρόπων μεταφοράς, όπως οι αμαξοστοιχίες.

«Τι συμβαίνει όταν το τρένο μου καθυστερεί ή ακυρώνεται;», «Τι συμβαίνει εάν, ως αποτέλεσμα χάσω την ανταπόκρισή μου;» και «Σε ποιες σιδηροδρομικές υπηρεσίες έχω τα ευρωπαϊκά δικαιώματα των επιβατών;» είναι όλα έγκυρα ερωτήματα, που αξίζουν καλές απαντήσεις. Οι άνθρωποι θα αισθάνονται πιο σίγουροι εάν γνωρίζουν ότι έχουν δικαίωμα αποζημίωσης, σε περίπτωση που η μέρα τους καταστρέφεται, από καθυστερημένη, ή ακυρωμένη υπηρεσία τρένων.

Υπάρχουν τρία πράγματα λάθος σε όσα προωθούν τα κράτη μέλη της ΕΕ στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις, σε επίπεδο ΕΕ.

Πρώτον, οι εθνικές κυβερνήσεις θα ήθελαν να συμπεριλάβουν, ξανά μια ρήτρα, σύμφωνα με την οποία οι σιδηροδρομικοί φορείς δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν αποζημίωση σε περίπτωση που η καθυστέρηση οφείλεται σε «εξαιρετικές περιστάσεις». Αυτός ο περιορισμός της ευθύνης μέχρι σήμερα δεν υπάρχει στις σιδηροδρομικές μεταφορές, αλλά υπάρχει ήδη στις αεροπορικές μεταφορές. Το πρόβλημα είναι ότι, στα αεροπορικά ταξίδια, οι εταιρίες καταφέρνουν και ξεφεύγουν από την ευθύνη τους βάσει αυτής της ρήτρας, σε περιπτώσεις όπως οι ανακοινωμένες απεργίες ή ορισμένα τεχνικά προβλήματα με το αεροσκάφος. Ωστόσο, αυτά είναι προβλήματα, που μπορεί να ελέγξει η αεροπορική εταιρεία όπως και η εταιρεία σιδηροδρόμων. Πολλές φορές, τα δικαστήρια πρέπει να κρίνουν ότι η δικαιολογία που χρησιμοποίησε η αεροπορική εταιρεία δεν αποτελεί «έκτακτη περίσταση» και ότι συνεπώς οι επιβάτες πρέπει να αποζημιωθούν. Δεν πρέπει αυτή η ρήτρα να επαναληφθεί στις σιδηροδρομικές μεταφορές. Δεν πρέπει να εισαχθεί.

Δεύτερον, η Ελλάδα θέλει να επεκτείνει έναν μακρύ κατάλογο υπηρεσιών σιδηροδρομικών μεταφορών που εξαιρούνται από αυτούς τους νέους κανόνες. Αλλά αυτό δημιουργεί μεγάλη αβεβαιότητα για τους επιβάτες των σιδηροδρόμων. Με τον τρέχοντα προτεινόμενο κατάλογο εξαιρέσεων, έχουμε μόνο 1 στις 3 πιθανότητες να προστατευθούμε. Οι επιβάτες δε μπορούν να γνωρίζουν σε ποια σιδηροδρομική υπηρεσία έχουν δικαιώματα. Η δημιουργία κανόνων από τους οποίους εξαιρούνται οι περισσότερες υπηρεσίες δεν είναι καλή πολιτική. Οι εξαιρέσεις πρέπει να διαγραφτούν.

Τρίτον, όταν οι άνθρωποι κάνουν κράτηση για ένα ταξίδι με πολλές ενδιάμεσες στάσεις μέσω ενός πωλητή, συνήθως λαμβάνουν ξεχωριστά εισιτήρια για κάθε τμήμα, τα οποία ο φορέας εκμετάλλευσης θεωρεί ξεχωριστά ταξίδια. Αλλά αυτό μπορεί να προκαλέσει τεράστια προβλήματα, εάν ένας καταναλωτής χάσει την ανταπόκρισή του, καθώς μπορεί να χάσει όλα τα υπόλοιπα στάδια του ταξιδιού τους και να μην έχει το δικαίωμα να πάρει το επόμενο τραίνο. Αυτό θα μπορούσε εύκολα να επιλυθεί παρέχοντας προστασία σε ολόκληρο το ταξίδι του επιβάτη, εάν το ταξίδι ταξινομήθηκε μέσω του ίδιου φορέα εκμετάλλευσης.

Είναι σαφές ότι υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί τρόποι για να καταστεί η μεταφορά με τρένο πιο ελκυστική για τους επιβάτες. Πρέπει να υπάρξει πρόσθετη υποδομή, καλύτερες συνδέσεις και πιο προσιτές τιμές.

Ωστόσο, τα δικαιώματα των επιβατών δεν πρέπει να είναι αόρατα για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, οι οποίοι θα πρέπει να κάνουν ελκυστικότερες τις σιδηροδρομικές μεταφορές, για να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, κατά τα επόμενα χρόνια. Και σίγουρα χορηγώντας οφέλη στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις δεν καθιστούν τα ταξίδια με τρένο πιο ελκυστικά για τους επιβάτες. Η ενθάρρυνση των επιβατών να στραφούν σε πιο βιώσιμους τρόπους μεταφοράς, δεν συμβαδίζει με την άρνηση προστασίας των δικαιωμάτων των επιβατών.

Η Google στο μικροσκόπιο της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων της Ιρλανδίας


Η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων της Ιρλανδίας, ανακοίνωσε, στις 4 Φεβρουαρίου 2020, ότι αρχίζει επίσημη έρευνα, για τις πρακτικές που εφαρμόζει η Google, για να εντοπίζει τους καταναλωτές. Η έρευνα είναι αποτέλεσμα μιας σειράς παραπόνων, από αρκετές εθνικές Ενώσεις Καταναλωτών (όλες μέλη της BEUC- Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ενώσεων Καταναλωτών), σε όλη την Ευρώπη, το Νοέμβριο του 2018.

Οι Ενώσεις Καταναλωτών – μέλη της BEUC κατέθεσαν αναφορές, εναντίον της Google, στις Εθνικές τους Αρχές Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, για τις μεθόδους εντοπισμού των χρηστών. Οι πληροφορίες, για τις τοποθεσίες, που επισκεπτόμαστε, όπως μπαρ, καταστήματα, ναούς κ.λπ. επιτρέπουν σε εταιρίες όπως η Google, να εξάγουν συμπεράσματα, για την προσωπικότητά μας, τη θρησκεία μας, το σεξουαλικό μας προσανατολισμό κ.λπ. Αυτά, όμως, τα χαρακτηριστικά μας αποτελούν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα.

Οι Ενώσεις Καταναλωτών υποστηρίζουν ότι η συναίνεση να «μοιραστούν» την τοποθεσία τους δε δόθηκε συνειδητά, αλλά οι καταναλωτές ξεγελάστηκαν και αποδέχτηκαν ρυθμίσεις που παραβιάζουν την ιδιωτική τους ζωή. Αυτές οι πρακτικές παραβιάζουν την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, τη γνωστή ως GDPR ή Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων.

Είναι θετικό ότι η Αρχή της Ιρλανδίας αποφάσισε, τελικά, να προχωρήσει την έρευνα για την τεράστια συλλογή δεδομένων εντοπισμού της τοποθεσίας της Google. Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές πέφτουν θύματα αυτών των πρακτικών, εδώ και πολύ καιρό. Η BEUC περιμένει η Αρχή να διερευνήσει τις πρακτικές της Google, από τότε που κατατέθηκαν τα παράπονα και όχι απλά από τώρα. Είναι, επίσης, σημαντικό, να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των καταναλωτών και των οργανώσεων, που κατέθεσαν παράπονα.

Η κ. Μονίκ Γκόγιενς, Γενική Διευθύντρια της BEUC, σχολίασε:
«Οι καταναλωτές δεν πρέπει να υφίστανται «εμπορική παρακολούθηση». Έχουν ανάγκη από Αρχές που θα τους υπερασπίζονται και θα τιμωρούν τις αυτούς που παραβιάζουν το νόμο. Έχοντας υπόψη το μέγεθος του προβλήματος, το οποίο αγγίζει εκατομμύρια Ευρωπαίων καταναλωτών, αυτή η έρευνα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα της Αρχής της Ιρλανδίας. Καθώς έχουν, ήδη, περάσει 14 μήνες, από την αρχική κατάθεση παραπόνων, κατά την κακής πρακτικής της Google, οποιαδήποτε άλλη καθυστέρηση θα ήταν μη αποδεκτή, από τους καταναλωτές, που εμπιστεύονται τις Αρχές Εποπτείας της Αγοράς. Η αξιοπιστία του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων βρίσκεται σε κίνδυνο.»

Το Νοέμβριο του 2018, το ΚΕ.Π.ΚΑ. – Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών, σε συνεργασία με τη BEUC, απέστειλε στην Ελληνική Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, επιστολή, στην οποία περιέγραφε τις πρακτικές της Google, για τον εντοπισμό των χρηστών, και ζητούσε να διερευνηθούν αυτές οι πρακτικές. Το Δεκέμβριο του 2018, δημοσιεύσαμε βίντεο, που περιέγραφε το πώς η Google παραβιάζει την ιδιωτική μας ζωή. Η Ελληνική Αρχή, τον Ιούνιο του 2019, μας απάντησε ότι παρέπεμψε το παράπονό μας, στην Ιρλανδική Αρχή και ότι οι δύο Αρχές συνεργάζονται και μεταξύ τους και με άλλες Αρχές των Ευρωπαϊκών κρατών, για τη διερεύνηση της υπόθεσης.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ., σε συνεργασία με τη BEUC παρακολουθούν το θέμα και θα ενημερώνουν τους καταναλωτές.

Τα δικαιώματά μας όταν κάνουμε πληρωμές στην Ευρώπη


Κάθε καταναλωτής που διαμένει νόμιμα στην Ε.Ε. δικαιούται τουλάχιστον ένα βασικό λογαριασμό πληρωμών δωρεάν ή έναντι εύλογου τέλους (δηλαδή λογαριασμό που συνοδεύεται από χρεωστική κάρτα, καλύπτει τις αναλήψεις μετρητών, την τοποθέτηση χρηματικών ποσών και την εκτέλεση και λήψη πληρωμών).

Πληρωμές σε ευρώ: ίδιο κόστος με τις εγχώριες πληρωμές
Ο λογαριασμός σε ευρώ μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε όλες τις πληρωμές μας σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Οι διασυνοριακές πληρωμές σε ευρώ έχουν το ίδιο κόστος με τις εγχώριες πληρωμές σε ευρώ.
Οι αναλήψεις μετρητών σε ευρώ εκτός του δικτύου ΑΤΜ της τράπεζάς μας αναμένεται να έχουν σε άλλο κράτος μέλος το ίδιο κόστος που έχουν στη χώρα μας.

Μεγαλύτερη ασφάλεια – περισσότερη προστασία
Από τον Σεπτέμβριο του 2019 οι ηλεκτρονικές σας πληρωμές είναι ασφαλέστερες χάρη στην αυστηρή εξακρίβωση της ταυτότητας του πελάτη. Αυτό γίνεται με συνδυασμό διαφόρων στοιχείων εξακρίβωσης της ταυτότητας, π.χ. το PIN και τα δακτυλικά μας αποτυπώματα. Για περισσότερες πληροφορίες, θα πρέπει να επικοινωνήσουμε με τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών μας.
Η ευθύνη μας σε περίπτωση μη εγκεκριμένης πληρωμής —για παράδειγμα σε περίπτωση κλοπής της πιστωτικής μας κάρτας— περιορίζεται σε ανώτατο ποσό 50 ευρώ (εξαιρούνται οι περιπτώσεις βαριάς αμέλειας). Δεν φέρουμε ευθύνη για οποιαδήποτε μη εγκεκριμένη πληρωμή που γίνεται αφού έχουμε ενημερώσει την τράπεζά μας ή για ηλεκτρονική πληρωμή μέσω διαδικτύου εάν ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών μας ή η τράπεζά μας δεν προβλέπει αυστηρή εξακρίβωση της ταυτότητας του πελάτη.
Σε περίπτωση που το ποσό της τελικής πληρωμής με κάρτα δεν είναι γνωστό εκ των προτέρων (π.χ. ενοικιάσεις αυτοκινήτων ή έξοδα διαμονής σε ξενοδοχείο), ο έμπορος μπορεί μόνο με τη συγκατάθεσή μας να δεσμεύει ένα συμφωνημένο ποσό στην κάρτα μας.
Με την «άμεση χρέωση» (π.χ. όταν έχουμε εξουσιοδοτήσει μια εταιρεία να εισπράττει πληρωμές από τον λογαριασμό σας) έχουμε στη διάθεσή μας 8 εβδομάδες για να διεκδικήσουμε οποιοδήποτε ποσό χρεώθηκε χωρίς να δικαιολογείται. Το ποσό πρέπει να σας επιστραφεί εντός 10 εργάσιμων ημερών.
Δίκαιη τιμολόγηση
Έχουμε δικαίωμα να ξέρουμε αν και ποιες επιβαρύνσεις ισχύουν για τις πληρωμές μας.
Κατά κανόνα, οι έμποροι, τόσο στα καταστήματα όσο και στο διαδίκτυο, δε μπορούν να μας επιβάλουν τιμή μεγαλύτερη από την αναρτημένη («πρόσθετες χρεώσεις»), όταν πληρώνουμε με καταναλωτικές χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες. Σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. για ορισμένες κάρτες), μπορεί να εξακολουθούν να ισχύουν πρόσθετες χρεώσεις, αλλά πρέπει να αντικατοπτρίζουν το πραγματικό κόστος που έχει για τον έμπορο αυτή η μέθοδος πληρωμής. Εάν θεωρούμε ότι χρεωθήκαμε αδικαιολόγητες προσαυξήσεις, για παράδειγμα κατά την κράτηση πτήσης ή την πληρωμή για κράτηση ξενοδοχείου, πρέπει να επισκεφθούμε τον διαδικτυακό σύνδεσμο για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα δικαιώματά μας.

Νέες υπηρεσίες
Χάρη στην πρόσφατη τεχνολογία, έχουμε πλέον τη δυνατότητα να χρησιμοποιούμε τις νέες, καινοτόμες χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες που προσφέρονται, από αδειοδοτημένες τράπεζες και άλλους ρυθμιζόμενους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών, πέραν της δικής σας τράπεζας. Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι μπορούμε να παρακολουθούμε τα οικονομικά μας ή να πραγματοποιούμε αγορές, μέσω διαδικτύου, χωρίς πιστωτική ή χρεωστική κάρτα. Όπως και οι τράπεζες, αυτοί οι νέοι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών πρέπει να έχουν λάβει άδεια, να εποπτεύονται και να χειρίζονται τα δεδομένα μας με ασφάλεια.

Οι κανόνες της Ε.Ε. διασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία των ηλεκτρονικών μας πληρωμών. Αν όμως υπάρχει πρόβλημα, η τράπεζά μας ή άλλοι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών υποχρεούνται να απαντούν στις καταγγελίες εντός 15 εργάσιμων ημερών. Αν ωστόσο δεν μείναμε ικανοποιημένοι, μπορούμε να υποβάλουμε την υπόθεσή μας στην αρμόδια εθνική αρχή.

Με βάση λοιπόν, τους κανόνες της Ε.Ε., οι ηλεκτρονικές μας πληρωμές γίνονται φθηνότερες, ευκολότερες και ασφαλέστερες. Ας δούμε πώς ακριβώς:
Μπορούμε να κάνουμε πληρωμές σε όλη την Ευρώπη (Ε.Ε., Ισλανδία, Νορβηγία και Λιχτενστάιν), με την ίδια ευκολία και ασφάλεια όπως στη χώρα μας.
Δεν επιβαρυνόμαστε πλέον με πρόσθετο κόστος από τον έμπορο όταν πληρώνουμε με κάρτα που έχει εκδοθεί στην Ε.Ε.
Οι κανόνες καλύπτουν τις ηλεκτρονικές πληρωμές κάθε είδους (π.χ. μεταφορές πίστωσης, άμεσες χρεώσεις, πληρωμές με κάρτα κ.λπ.).
Κάθε πρόσωπο που διαμένει νόμιμα στην Ευρώπη δικαιούται τραπεζικό λογαριασμό, για να πραγματοποιεί ηλεκτρονικές πληρωμές («λογαριασμός πληρωμών»).
Τα δικαιώματα αυτά υπάρχουν χάρη στην Ε.Ε. και έχουν ως στόχο να απολαμβάνουμε ασφαλέστερες και πιο εξυπηρετικές πληρωμές. Ας μάθουμε περισσότερα για τα δικαιώματά μας εδώ.

KEPKA

13 τρόποι για να μειώσουμε την κατανάλωση του νερού


Πολλοί από εμάς σκεφτόμαστε την έλλειψη νερού το καλοκαίρι με τις μεγάλες θερμοκρασίες. Ωστόσο, το φθινόπωρο είναι η εποχή που φυτεύονται τα περισσότερα δέντρα και οι ανάγκες σε νερό είναι πολύ μεγαλύτερες από ό,τι νομίζουμε. Το νερό είναι ένα πολύτιμο αγαθό σε έλλειψη και εμείς μπορούμε με μικρές αλλαγές, να μειώσουμε την κατανάλωσή του και τους λογαριασμούς μας και να εξοικονομήσουμε χρήματα. Μειώνουμε την κατανάλωση του νερού με όλους τους παρακάτω τρόπους:
Κλείνουμε τις βρύσες: Αφήνουμε τη βρύση ανοιχτή μόνο όταν τη χρειαζόμαστε πραγματικά. Μπορούμε να κλείνουμε τη βρύση όταν βουρτσίζουμε τα δόντια μας ή σαπουνίζουμε τα πιάτα μας.
Βράζουμε μόνο την ποσότητα που θα χρειαστούμε: Εξοικονομούμε νερό, χρήματα και ενέργεια βράζοντας μόνο την ποσότητα νερού που χρειαζόμαστε.
Μειώνουμε τη διάρκεια χρήσης του ντους: Στη διάρκεια του ντους καταναλώνουμε πάνω από 17 λίτρα νερού ανά λεπτό. Με τη βοήθεια του χρονόμετρου του κινητού μας, μπορούμε να μειώσουμε το ντους μας κατά 2-3 λεπτά. Μπορούμε ακόμα να αντικαταστήσουμε το τηλέφωνο της ντουζιέρας με κάποιο άλλο χαμηλότερης ροής, ώστε να ξοδεύουμε την ελάχιστη δυνατή ποσότητα νερού.
Βάζουμε γεμάτο πλυντήριο: Έτσι να ελαττώνουμε τις πλύσεις, την ενέργεια και την ποσότητα απορρυπαντικού μειώνοντας παράλληλα και τα έξοδά μας.
Χρησιμοποιούμε καζανάκια εξοικονόμησης νερού: Υπάρχουν καζανάκια που έχουν δύο κουμπιά. Ένα για μικρή ροή και ένα για μεγαλύτερη. Εάν δεν είναι εύκολη η αντικατάσταση, τοποθετούμε μέσα στο καζανάκι ένα πλαστικό δοχείο, για τη μείωση του όγκου του νερού.
Μειώνουμε την κατανάλωση κρέατος και γαλακτοκομικών: Η εκτροφή ζώων για την παράγωγη κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων σπαταλούν μεγάλες ποσότητες νερού. Μειώνοντας την ποσότητα του κρέατος που καταναλώνουμε καθημερινά θα συμβάλουμε στην εξοικονόμηση του νερού και θα βελτιώσουμε πολύ την υγεία μας.
Μαγειρεύουμε στον ατμό, όποτε μπορούμε: Τα λαχανικά στον ατμό διατηρούν και περισσότερα θρεπτικά συστατικά. Αν επιλέγουμε να τα βράσουμε μπορούμε να κρατήσουμε το νερό που απομένει και να το χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε μια νόστιμη σούπα. Αφού κρυώσει μπορούμε να ποτίσουμε με αυτό τα φυτά μας.
Μειώνουμε τα απόβλητα των τροφίμων: Πολλά από τα τρόφιμα που πετάμε καθημερινά θα μπορούσαν να είχαν φαγωθεί, εξοικονομώντας παράλληλα και πολλά χρήματα. Κάνουμε καλύτερο προγραμματισμό και αγοράζουμε μόνο όσα θα καταναλώσουμε.
Οργανώνουμε την κηπουρική μας: Ποτίζουμε τα φυτά μας νωρίς το πρωί η αργά το απόγευμα για να μην εξατμίζεται το νερό από τη ζέστη. Ποτίζουμε το έδαφος, έτσι ώστε το νερό να απορροφάται από τις ρίζες των φυτών που το έχουν ανάγκη. Αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε τους αυτόματους ποτιστές και ποτίζουμε εμείς τα φυτά μας.
Συλλέγουμε το νερό της βροχής: Μπορούμε έτσι να εξοικονομήσουμε πάνω από 5000lt το χρόνο. Μπορούμε να ποτίσουμε τα φυτά με αυτό το νερό παρά με το επεξεργασμένο νερό της βρύσης.
Γεμίζουμε το πλυντήριο πιάτων αντί να πλένουμε τα πιάτα στο χέρι: Ας ενημερωθούμε για τις πιο αποτελεσματικές ενεργειακά και αποδοτικές όσον αφορά την εξοικονόμηση νερού ηλεκτρικές συσκευές.
Ελέγχουμε συχνά τους σωλήνες στην κουζίνα μας για τυχόν διαρροές: Πρέπει να γνωρίζουμε που βρίσκεται η βαλβίδα διακοπής του νερού έτσι ώστε να είμαστε σε θέση να την κλείσουμε όποτε υπάρχει διαρροή. Διορθώνουμε τις χαλασμένες βρύσες, έτσι ώστε να μην υπάρχουν διαρροές. Έχουμε το τηλέφωνο επικοινωνίας του παρόχου νερού έτσι ώστε σε περίπτωση ανάγκης να επικοινωνήσουμε μαζί του.
Δεν επιλέγουμε εταιρίες και επενδυτές που συμβάλλουν στην λειψυδρία και στην μόλυνση του νερού: Αυτές πολύ συχνά μολύνουν τις πηγές και μειώνουν τις προμήθειες νερού. Ας ελέγξουμε πως οι εταιρίες που παράγουν προϊόντα που χρησιμοποιούμε απειλούν τις τοπικές πηγές νερού. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα υποστηρίζουμε τη σπατάλη και τη μόλυνση του νερού.

Οι κυβερνήσεις πρέπει να λάβουν δράση. Κυβερνήσεις από όλο τον κόσμο μπορούν με τη λήψη θετικών μέτρων να συμβάλουν στην εξοικονόμηση του νερού και στην αποφυγή της μόλυνσης του όπως:
να καταμετρήσουν τη χρήση του νερού και να θέσουν στόχους για την εξοικονόμηση του,
να υποχρεώσουν τις μεγάλες εταιρίες να διαχειρίζονται σωστά την ποσότητα των πόρων που χρησιμοποιούν,
να ενθαρρύνουν τις διατροφικά πρότυπα που περιλαμβάνουν μειωμένη κατανάλωση κρέατος και γαλακτοκομικών,
να ενθαρρύνουν τους κατασκευαστές, που παράγουν προϊόντα, που καταναλώνουν μεγάλη ποσότητα νερού για να παραχθούν, να παράξουν αυτά τα προϊόντα, έτσι ώστε να διαρκούν περισσότερο,
να ευαισθητοποιήσουν και να ενημερώσουν τους καταναλωτές για τις επιπτώσεις στο νερό των καταναλωτικών τους συνηθειών,
να θεσπίσουν νόμους για την αύξηση της ανακύκλωσης του νερού,
να αποτρέψουν τους ανθρώπους και τις εταιρίες από τη χρήση ρυπογόνων ουσιών θεσπίζοντας νόμους ενάντια στη χρήση χημικών ουσιών που μολύνουν το έδαφος και κατ’ επέκταση το νερό.
Γιατί είναι αναγκαίο να εξοικονομήσουμε το νερό
Καταρχήν περίπου το 97% του νερού που υπάρχει στο κόσμο βρίσκεται στις θάλασσες και στους ωκεανούς με αποτέλεσμα να είναι αλμυρό άρα και ακατάλληλο για ανθρώπινη χρήση. Τα 2/3 από το 3% αποτελεί πάγους. Έτσι εμείς οι άνθρωποι βασιζόμαστε σε ελάχιστο διαθέσιμο ποσοστό καθαρού νερού ως αναγκαία πηγή για τη ζωή. Όμως, δε χρησιμοποιούμε το νερό μόνο για να το πίνουμε, το χρησιμοποιούμε για να πλυθούμε, να καθαρίσουμε και εν γένει για να παράγουμε τα πάντα, από ρουχισμό μέχρι τρόφιμα.

Μερικά σημαντικά αλλά και ενδεικτικά γεγονότα σχετικά με τη χρήση του νερού
150 λίτρα νερού αποτελούν τον μέσο όρο που χρησιμοποιούμε κάθε μέρα για να πλύνουμε, να μαγειρέψουμε και να καθαρίσουμε.
Ποσοστό 70% του καθαρού νερού, χρησιμοποιείται για να παραχθεί το φαγητό που τρώμε.
58 μπανιέρες νερού χρησιμοποιούνται από κάθε πρόσωπο κάθε μέρα για να φτιαχτεί το φαγητό που τρώμε και τα πράγματα που αγοράζουμε.
Μια χορτοφαγική διατροφή μειώνει την κατανάλωση του νερού κατά 36%.
10.000 λίτρα νερού χρησιμοποιούνται για να φτιαχτεί το κινητό μας.

Διαδικτυακές αγορές: Καταναλωτές προσοχή!


Οι γιορτές πλησιάζουν και είναι σίγουρο ότι πολλοί καταναλωτές θα επιλέξουν το διαδίκτυο, για να κάνουν τις αγορές τους. Όμως, χρειάζεται προσοχή!

Χάρη στη νομοθεσία της Ε.Ε., κάθε καταναλωτής στην Ε.Ε. έχει το δικαίωμα να λαμβάνει σαφείς, ορθές και κατανοητές βασικές πληροφορίες από έναν έμπορο σχετικά με ένα προϊόν ή μια υπηρεσία πριν προβεί σε αγορά μέσω του διαδικτύου. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να αφορούν τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, την τιμή μαζί με τους φόρους, το κόστος παράδοσης και την ύπαρξη του δικαιώματος υπαναχώρησης ή ακύρωσης. Η νομοθεσία της Ε.Ε. για την προστασία των καταναλωτών υποχρεώνει τους εμπόρους να συμπεριλαμβάνουν όλες τις υποχρεωτικές χρεώσεις στις αναγραφόμενες τιμές και, στην περίπτωση που οι χρεώσεις αυτές δεν είναι δυνατόν να υπολογιστούν εκ των προτέρων, ο καταναλωτής θα πρέπει να το γνωρίζει. Σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ε.Ε., όταν οι καταναλωτές πραγματοποιούν διαδικτυακές αγορές πρέπει να ενημερώνονται με σαφήνεια σχετικά με το δικαίωμά τους για υπαναχώρηση.

Το Νοέμβριο του 2018, η Ε.Ε. διενήργησε έλεγχο («σάρωση») σε ιστότοπους καταναλωτικών ειδών, σε όλη την Ε.Ε (24 κράτη μέλη και Νορβηγία και Ισλανδία). Ο έλεγχος διενεργήθηκε σε 560 ιστότοπους ηλεκτρονικού εμπορίου που προσφέρουν προϊόντα, υπηρεσίες και ψηφιακό περιεχόμενο, όπως ρούχα, παπούτσια, λογισμικό ή εισιτήρια για ψυχαγωγικές εκδηλώσεις. Δυστυχώς:
Το 60% περίπου των ιστοτόπων παρουσίαζαν παρατυπίες όσον αφορά την τήρηση των κανόνων της Ε.Ε. για την προστασία των καταναλωτών, κυρίως σε σχέση με τον τρόπο παρουσίασης των τιμών και των ειδικών προσφορών.
Για πάνω από το 31% των ιστοτόπων που προσφέρουν εκπτώσεις, οι αρμόδιες αρχές για την προστασία των καταναλωτών είτε είχαν υπόνοιες ότι οι ειδικές προσφορές δεν ήταν γνήσιες είτε διαπίστωσαν ότι ο τρόπος με τον οποίο υπολογιζόταν η μειωμένη τιμή δεν ήταν σαφής.
Το 39% από τους εμπόρους αυτούς δεν είχαν συμπεριλάβει τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τα επιπλέον υποχρεωτικά τέλη παράδοσης, τις μεθόδους πληρωμής, τα τέλη κράτησης και άλλες παρόμοιες επιβαρύνσεις.
Στο 59% των 560 ιστοτόπων που ελέγχθηκαν, οι έμποροι δεν παρείχαν σύνδεσμο για εύκολη πρόσβαση στην πλατφόρμα ηλεκτρονικής επίλυσης διαφορών, όπως είναι υποχρεωτικό σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ε.Ε.. Η πλατφόρμα ηλεκτρονικής επίλυσης διαφορών επιτρέπει στους καταναλωτές και τους εμπόρους να επιλύουν τις διαφορές τους χωρίς να προσφεύγουν στα δικαστήρια.
Στο 30% περίπου των ιστοτόπων διαπιστώθηκαν παρατυπίες σε σχέση με τον τρόπο παρουσίασης των πληροφοριών που αφορούν το δικαίωμα υπαναχώρησης των καταναλωτών.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το δίκτυο συνεργασίας για την προστασία των καταναλωτών δεσμεύτηκαν ότι θα διασφαλίσουν την πλήρη συμμόρφωση όλων των εμπλεκόμενων εμπόρων με την ενεργοποίηση των εθνικών διαδικασιών επιβολής της νομοθεσίας. Η κατάσταση, που περιγράφουμε, παραπάνω, πρέπει να έχει βελτιωθεί, γιατί κάθε χρόνο, από το 2007, που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διενεργεί «σαρώσεις» (αεροπορικές εταιρείες (2007), περιεχόμενο κινητής τηλεφωνίας (2008), ηλεκτρονικά είδη (2009), ηλεκτρονικά εισιτήρια (2010), καταναλωτική πίστη (2011), ψηφιακό περιεχόμενο (2012), ταξιδιωτικές υπηρεσίες (2013), εγγυήσεις για τα ηλεκτρονικά είδη (2014), οδηγία για τα δικαιώματα των καταναλωτών (2015), εργαλεία σύγκρισης στον ταξιδιωτικό τομέα (2016) και τηλεπικοινωνιές και άλλες ψηφιακές υπηρεσίες (2017)) ακολουθούν συστάσεις και συμμόρφωση των εμπλεκόμενων, με τη νομοθεσία. Όμως, συνεχίζει να χρειάζεται προσοχή!

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. – Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών συνιστά, στους καταναλωτές: Πριν ολοκληρώσουμε μια διαδικτυακή αγορά, προσέχουμε, αν στον ιστότοπο υπάρχουν σαφείς πληροφορίες, για:
Τα χαρακτηριστικά του προϊόντος
Την τελική τιμή του προϊόντος, περιλαμβανομένων των φόρων του κόστους παράδοσης, τυχόν τελών κράτησης, ή οποιαδήποτε άλλη χρέωση.
Το δικαίωμα υπαναχώρησης
Τους τρόπους πληρωμής.
Την εναλλακτική επίλυση διαφορών
Τις τυχόν εκπτώσεις και/ή προσφορές
Εάν λείπουν αυτά τα στοιχεία, ή κάποια από αυτά τα στοιχεία, από έναν ιστότοπο, ΔΕΝ ολοκληρώνουμε την αγορά μας. Οι αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, που βλάπτουν τους καταναλωτές, πρέπει να σταματήσουν.

Επιπλέον, το ΚΕ.Π.ΚΑ. εφιστά την προσοχή των καταναλωτών, όταν πραγματοποιούν αγορές, από ιστότοπους εκτός Ε.Ε. (Τουρκία, Κίνα, Ινδία, Καναδάς κ.λπ.) Πρέπει να γνωρίζουμε ότι πάνω από τα μισά μη ασφαλή προϊόντα, που κυκλοφόρησαν στην ευρωπαϊκή αγορά το 2018, προέρχονταν από την Κίνα.

Τα ηλεκτρονικά είδη και τα παιχνίδια, για να κυκλοφορήσουν, στην ευρωπαϊκή αγορά, χρειάζονται το σήμα CE, με το οποίο οι κατασκευαστές βεβαιώνουν ότι τα προϊόντα τους είναι ασφαλή. Όμως, η Βελγική Οργάνωση Καταναλωτών – Test Aschats λέει ότι αυτό δεν ισχύει, καθώς ανακάλυψαν φορτιστές USB, που μπορούσαν να εκραγούν, ή να πιάσουν φωτιά. Η Οργάνωση Καταναλωτών του Η.Β. Which, αποκάλυψε ανιχνευτές καπνού, που δε λειτουργούσαν, οι οποίοι πωλούνται, από Κινέζους μεταπράτες. Στην Ολλανδία, οι Αρχές ενημέρωσαν τους καταναλωτές ότι πρέπει να προσέχουν, όταν αγοράζουν προϊόντα από κινέζικα καταστήματα, γιατί συχνά αυτά τα προϊόντα δεν κατασκευάζονται για την ευρωπαϊκή αγορά και ίσως δε συμμορφώνονται με τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις ασφάλειας. Παράλληλα, τους συμβούλεψαν να μην αγοράζουν ηλεκτρονικά είδη, ρούχα, κοσμήματα, καλλυντικά και παιχνίδια, που φαίνονταν εξωφρενικά φτηνά. Η Δανική Οργάνωση Καταναλωτών Forbrugerradet Taenk βρήκε παιχνίδια, που περιέχουν φθαλικές ενώσεις, που προκαλούν ενδοκρινολογικές διαταραχές.

Φυσικά οι καταναλωτές δεν μπορεί να αναλάβουν την ευθύνη να ελέγξουν την ασφάλεια των προϊόντων. Τα διαδικτυακά καταστήματα και οι αρχές (ευρωπαϊκές και εθνικές) πρέπει να εγγυηθούν την ασφάλεια των προϊόντων. Απαιτούνται κοινοί έλεγχοι της αγοράς, συντονισμένες ανακλήσεις μη ασφαλών προϊόντων, στενή συνεργασία ανάμεσα στις ευρωπαϊκές αρχές ασφάλειας προϊόντων και τις τελωνιακές αρχές.

Επειδή, όμως, ποτέ η αγορά δε θα είναι τέλεια, το ΚΕ.Π.ΚΑ. συνιστά, στους καταναλωτές, να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν αγοράζουν προϊόντα, από ιστότοπους εκτός Ε.Ε.

8 τρόποι για να μειώσουμε τα πλαστικά μιας χρήσης


Πνιγόμαστε στο πλαστικό! Αλλά δεν ξέρουμε πως θα γλιτώσουμε! Η κατανάλωση πλαστικού μπορεί όχι μόνο να μειωθεί αλλά ακόμη και να μηδενισθεί, αλλάζοντας κάποιες καθημερινές μας συνήθειες. Προτείνουμε, λοιπόν, 8 τρόπους για να ξεκινήσουμε:
Βάζουμε στη ζωή μας επαναχρησιμοποιήσιμη τσάντα για τα ψώνια μας: Αυτό είναι το πρώτο βήμα για μια καθημερινότητα, χωρίς πλαστικό. Μια επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα για το μανάβικο, την λαϊκή αγορά, το φαρμακείο, ή για οπουδήποτε αλλού χρησιμοποιούμε πλαστικές σακούλες, θα περιορίσει κατά πολύ το πλαστικό που καταναλώνουμε.
Αποφεύγουμε τα πλαστικά δοχεία: Μπορούμε να χρησιμοποιούμε γυάλινα ή μεταλλικά δοχεία για να αποθηκεύουμε όσπρια, ξηρούς καρπούς, σπόρους, αλεύρι και άλλα τρόφιμα αντί για πλαστικά δοχεία. Μπορούμε να αποφύγουμε τα πλαστικά δοχεία και για κάποια απορρυπαντικά που αποθηκεύουμε για την καθαριότητα του σπιτιού μας. Όμως, προσοχή: Δεν χρειάζεται να πετάξουμε όλα τα πλαστικά δοχεία αποθήκευσής μας καθώς αυτό θα προκαλούσε μια περιττή σπατάλη. Ας μην αγοράσουμε ξανά πλαστικά δοχεία.
Δημιουργούμε ένα σετ ταξιδιού – μετακίνησης: Το σετ αυτό θα μπορούσε να συμπεριλαμβάνει μαχαιροπίρουνα ή/και δίσκο φαγητού ή/και καλαμάκι και μπουκάλι νερού, ανάλογα με τις ανάγκες μας. Καλό θα ήταν να μην είναι από πλαστικό και σίγουρα πρέπει να είναι επαναχρησιμοποιήσιμα. Με αυτόν τον τρόπο, θα μειώσουμε κατά πολύ τα πλαστικά μιας χρήσης, που χρησιμοποιούμε όταν τρώμε φαγητό έξω από το σπίτι.
Αγοράζουμε προϊόντα χύμα: Για να αποφύγουμε τις περιττές συσκευασίες των τροφίμων, ψωνίζουμε από καταστήματα που διαθέτουν τα προϊόντα τους χύμα. Μπορούμε να φέρουμε τα δικά μας δοχεία αποθήκευσης. Ας μην ξεχάσουμε να ζυγίσουμε το δοχείο μας, από πριν, για να μην μας χρεώσουν παραπάνω στο κατάστημα.
Αγοράζουμε μεταχειρισμένα προϊόντα: Η κατανάλωση ορισμένης ποσότητας πλαστικών, σε ένα νοικοκυριό είναι αναπόφευκτη, ειδικά λόγω των μοντέρνων συσκευών. Μπορούμε να δοκιμάσουμε την αγορά μεταχειρισμένων συσκευών μέσω διαδικτύου ή παλαιοπωλείων. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγουμε και τις συσκευασίες, τουλάχιστον μέχρι να παραχθεί μια ηλεκτρική σκούπα, που θα αποτελείται μόνο από μεταλλικά μέρη.
Ανακυκλώνουμε το «καλό» πλαστικό: Τα καθαρά πλαστικά μπουκάλια, οι συσκευασίες σαμπουάν, τα δοχεία γιαουρτιού, κάποια παιχνίδια και επαναχρησιμοποιήσιμα δοχεία φαγητού έχουν πολλές πιθανότητες να ανακυκλωθούν. Από την άλλη, μαχαιροπίρουνα μιας χρήσης, σελοφάν και πλαστικά ποτήρια και καπάκια του καφέ έχουν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες. Προτιμούμε τα προϊόντα που είναι πιο εύκολο να ανακυκλωθούν και αποφεύγουμε τα άλλα.
Επιλέγουμε ρούχα με φυσικές ίνες: Τα συνθετικά υφάσματα των ρούχων αποτελούν «ένα τεράστιο πρόβλημα στο ζήτημα της «ρύπανσης του πλαστικού», καθώς είναι κύριοι παράγοντες της μικροπλαστικής μόλυνσης. Επιλέγουμε ρούχα φτιαγμένα από υφάσματα όπως βαμβακερά, μάλλινα, από κάνναβη και μεταξωτά. Είναι πολύ καλύτερα, για το περιβάλλον αλλά και για την υγεία μας.
Δημιουργούμε τα δικά μας προϊόντα: Μπορούμε να φτιάξουμε τη δική μας οδοντόκρεμα από μαγειρική σόδα, λάδι καρύδας και αιθέρια έλαια. Μπορούμε ακόμα να φτιάξουμε κρέμες σώματος από λάδι καρύδας ή μακαδάμιας. Στην εποχή του internet υπάρχουν άπειρες συνταγές για φυσικά καλλυντικά, χωρίς χημικά αλλά η καλύτερη πηγή πληροφόρησης είναι πάντα μια γιαγιά πρόθυμη να μας μάθει όλα τα μυστικά ομορφιάς της.
Ζούμε χωρίς πλαστικό!
Η ζωή χωρίς πλαστικό είναι εφικτή. Απλά είναι πολύ δύσκολη και ειδικά στην αρχή.
Ωστόσο, μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά μας, θα μας βοηθήσουν να βγάλουμε το πλαστικό από τη ζωή μας και από το περιβάλλον.