Μάκης Τσίτας Μάρτυς μου ο Θεός


Σελίδες: 280, Τιμή: 15,50 €, ISBN: 978-618-03-2296-5

Εκδόσεις Μεταίχμιο

Κυκλοφόρησε από το Μεταίχμιο η νέα έκδοση του μυθιστορήματος «Μάρτυς μου ο Θεός» του Μάκη Τσίτα, που έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014.

Το βιβλίο κυκλοφορεί σε 12 γλώσσες, μεταφέρθηκε στο θέατρο και παίχτηκε για 5 χρόνια σε όλη την Ελλάδα.

Τον λένε Χρυσοβαλάντη και σ’ αυτό το βιβλίο μάς αφηγείται, με πολύ χιούμορ και σουρεαλιστικές πινελιές, την πονεμένη ιστορία του. Είναι πενήντα ετών, αγαθός και θεοσεβούμενος, και ζει στην Αθήνα λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Έχει ταλαιπωρηθεί πολύ από εργοδότες, κληρικούς, γυναίκες, ακόμα και από την ίδια του την οικογένεια. Είναι άνεργος κι αυτό κάνει το δράμα του διπλό, καθώς όλοι γύρω του έχουν δουλειές και μάλιστα καλοπληρωμένες – βρισκόμαστε στην εποχή της επίπλαστης ευμάρειας. Λατρεύει τις γυναίκες κι ας μιλάει με απόλυτο τρόπο γι’ αυτές, αγαπάει τους συνανθρώπους του κι ας καταφέρεται διαρκώς εναντίον των ξένων…

Ο Μάκης Τσίτας γράφει σε πρώτο πρόσωπο για τη ζωή ενός ανθρώπου που παραπαίει ανάμεσα στο μεγαλείο και την κατάντια, στην αγάπη και το μίσος, με μεγάλη διορατικότητα για την κρίση που ενέσκηψε κατόπιν στην Ελλάδα.

Βιογραφικό:

Ο Μάκης Τσίτας γεννήθηκε το 1971 στα Γιαννιτσά. Πήρε πτυχίο δημοσιογραφίας και συνεργάστηκε με ραδιοφωνικούς σταθμούς στη Θεσσαλονίκη. Από το 1994 ζει μόνιμα στην Αθήνα και εργάζεται στον χώρο των εκδόσεων. Ήταν αρχισυντάκτης του λογοτεχνικού περιοδικού Περίπλους (1994-2005) και συνεκδότης και διευθυντής του περιοδικού για το βιβλίο Index (2006-2011). Από το 2012 διευθύνει το μεγαλύτερο ενημερωτικό site για το βιβλίο και τον πολιτισμό Diastixo.gr.

Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.

Λογοτεχνικά κείμενά του έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες, έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες κι έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Έργα του σκηνοθέτησαν η Ρούλα Πατεράκη (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά), η Σοφία Καραγιάννη (Θέατρο «Vault», Αθήνα), ο Προμηθέας Αλιφερόπουλος (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά), η Έρση Βασιλικιώτη («Θέατρο των Καιρών», Αθήνα), η Taru Makela (Christine and Goran Schildt Foundation, Φινλανδία), ο Alexandru Mazgareanu (Θέατρο «Nottara», Ρουμανία).

Στίχους του μελοποίησαν ο Γιώργος Σταυριανός, ο Τάκης Σούκας, η Τατιάνα Ζωγράφου και ο Νίκος Βασιλείου.

Έχει εκδώσει 24 βιβλία για παιδιά και 4 για ενήλικες.

Για το μυθιστόρημά του Μάρτυς μου ο Θεός, το οποίο κυκλοφορεί σε 12 ευρωπαϊκές γλώσσες,

έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014 (European Union Prize for Literature) και τιμήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων, τον Δήμο Πέλλας, τον Δήμο Έδεσσας, τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Έδεσσας και την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα και τη δουλειά του μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του: makistsitas.com.

Έγραψαν για το βιβλίο:

«Ένιωσα ότι διάβασα ένα σπουδαίο βιβλίο και ένα μεγάλο μυθιστόρημα, που πιστεύω ότι θα γίνει κλασικό».

Νίκος Βατόπουλος, εφ. Η Καθημερινή

«Το ιδιοφυές βιβλίο Μάρτυς μου ο Θεός καθρεφτίζει τον Έλληνα που όλοι “αγαπήσαμε” με τον αυτοσαρκασμό του απόλυτου βιβλιο-troll. Ο Χρυσοβαλάντης είναι ο πιο αξιομνημόνευτος ήρωας ελληνικού λογοτεχνικού έργου τα τελευταία χρόνια».

Φοίβος Δεληβοριάς, popaganda.gr

«Το καλύτερο βιβλίο που διάβασα το 2014 είναι το Μάρτυς μου ο Θεός του Μάκη Τσίτα. Ο ήρωας του βιβλίου είναι τραγικός και ξεκαρδιστικός. Μπορεί το θέμα του να είναι στενόχωρο, ωστόσο ο αναγνώστης απολαμβάνει πολύ κάθε σελίδα που διαβάζει».

Χρήστος Χωμενίδης, thetoc.gr

«Σοφός αρχιτεκτονικός σχεδιασμός, αριστοτεχνικά δομημένο σενάριο, το οποίο προϋποθέτει πολύμοχθη σπουδή στα γράμματα και καλοχτισμένη υποδομή του δημιουργού».

Θωμάς Κοροβίνης, περ. Εντευκτήριο

«Το βιβλίο δεν εντυπωσιάζει μόνο για την πρωτοτυπία του θέματος, την ανάπτυξη της πλοκής και τη διάπλαση του κεντρικού χαρακτήρα, μα κυρίως για τη λογοτεχνικότητα του κειμένου».

Φίλιππος Φιλίππου, περ. Οδός Πανός, Απρίλιος-Ιούνιος 2014

«Η ισορροπία του συγγραφέα ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό ύφος είναι θαυμαστή, γέρνοντας τον φτωχό ήρωά του πότε απ’ τη μια πότε απ’ την άλλη πλευρά του νήματος».

Έλενα Μαρούτσου, literature.gr

«Ένα αριστούργημα ύφους κι ένας αξέχαστος ήρωας: πενηντάρης, loser, χοντρός, θεούσος, άνεργος, καταπιεσμένος, με προβλήματα προς τις γυναίκες, ποιητής εκ του προχείρου – κι ωστόσο χιουμορίστας, είρων και στοχαστικά σχολιαστικός μέσα στην απλότητά του, ο Χρυσοβαλάντης περιπλανιέται στην Αθήνα μέχρι την πλήρη έκπτωσή του».

Δημήτρης Φύσσας, 9,84.gr

«Το πιο αριστοτεχνικά γραμμένο και αστείο ελληνικό μυθιστόρημα των τελευταίων χρόνων».

Βύρων Κριτζάς, popaganda.gr

«Ο Χρυσοβαλάντης μοιάζει να είναι φτιαγμένος από αυτή τη λογοτεχνική συνταγή του ήρωα που θα μείνει στην ιστορία».

Τούλα Ρεπαπή, diavasame.gr

«Με δυο λόγια, ένα σπαρταριστό μυθιστόρημα, άψογο τεχνικά και μυθοποιητικά, ικανό να προσελκύσει αναγνωστικό κοινό, ικανό να προκαλέσει κόντρες και συζητήσεις».

Χρίστος Παπαγεωργίου, περ. Φρέαρ

«Αυτό που κατάφερε ο Τσίτας με αυτό το μυθιστόρημα είναι να συστήσει έναν ήρωα μοναδικό και συγχρόνως αντιπροσωπευτικό του μέσου ταλαιπωρημένου ανθρώπου των τελευταίων χρόνων».

Κώστας Αγοραστός, bookpress.gr

«Ο Μάκης Τσίτας υπογράφει έναν συγκλονιστικό μονόλογο ενός άνεργου πενηντάρη, τυπικού αντιήρωα της καθημερινότητας, που συνδυάζει τη σπαρταριστή προφορικότητα με την ευρηματική λεξιπλασία».

Αριστοτέλης Σαΐνης, Εφημερίδα των Συντακτών

«Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως ο Χρυσοβαλάντης είναι στα καθ’ ημάς, ο Ακάκιος Ακάκιεβιτς του Νικολάι Γκόγκολ, ένας ταπεινός γραφιάς, αυτός με το περίφημο «παλτό» του, ο οποίος μέσα από την ιλαροτραγωδία του χτυπάει το γραφειοκρατικό κατεστημένο και, ευρύτερα, την κοινωνική αδικία στη Ρωσία. Μόνο που ο Χρυσοβαλάντης δεν την χτυπάει απλώς, αλλά και την καταδεικνύει και με το δάχτυλο την ξεμπροστιάζει, ρίχνοντας καταγής όλα τα προσωπεία της».

Ανθούλα Δανιήλ, περ. The books’ Journal

«Διότι ο Τσίτας δεν έπλασε μόνον έναν καινούργιο λογοτεχνικό τύπο, τουλάχιστον για τα λογοτεχνικά μας δεδομένα των τελευταίων είκοσι χρόνων, δεν μπόρεσε μόνον να αφουγκραστεί τους παλμούς της «βαθιάς» Ελλάδας, αυτής δηλαδή που άγεται και φέρεται από τα πιο συντηρητικά, παλαιότατης κοπής, σκοτεινά στερεότυπα, αλλά κατάφερε να υιοθετήσει την απόλυτη λεκτική κοινοτοπία της. Σε τέτοιο βαθμό ώστε, την ίδια στιγμή να την ανατρέπει, να την γελοιοποιεί, να την μετατρέπει σε μαύρο χιούμορ».

Έλενα Χουζούρη, oanagnostis.gr

«Πρόκειται για ένα ακριβέστατο ψυχογράφημα του Νεοέλληνα, με ό,τι αποτελεί τη βάση της φιλοσοφίας του, το οποίο ο Τσίτας συνθέτει μέσα από ποικίλες εκφάνσεις της γύρω μας πραγματικότητας, αποφορτίζοντας με χιούμορ τις ζοφερές συνθήκες».

Ένας ήρωας (ή αντιήρωας;) που δεν ξεχνιέται».

Μαρία Στασινοπούλου, Εφημερίδα των Συντακτών

«Η οικονομία του λόγου, το ισορροπημένο ζύγισμα της πρότασης, ο ρυθμός της φράσης, η θεατρικότητα, στοιχεία που χαρακτήριζαν τη γραφή του Μάκη Τσίτα στα πρώτα του πεζά, παρουσιάζονται εδώ δουλεμένα και κατακτημένα».

Λαμπρινή Κουζέλη, εφ. Το Βήμα

«Η σπειροειδής-πρωτοπρόσωπη αφήγηση ξεχωρίζει ως το δυνατότερο στοιχείο του κειμένου. Ο συγγραφέας περνά χωρίς διακριτικά από το παρόν στο εγγύς παρελθόν και από εκεί στην παιδική ηλικία του ήρωα, αναδεικνύοντας τη ρίζα του προβλήματος, που άπτεται της ψυχοπαθολογίας».

Γιάννης Στάμος, εφ. Ελευθεροτυπία

«Οι περιγραφές του ήρωα, οι ερμηνείες και οι αξιολογήσεις του, ειδικά με τις λεκτικές του επιλογές και συνάψεις και τους νεολογισμούς του, προκαλούν από μειδίαμα ως γέλια ακράτητα».

Τιτίκα Δημητρούλια, εφ. Η Καθημερινή

«Το μυθιστόρημα Μάρτυς μου ο Θεός ελκύει σαν μαγνήτης τον αναγνώστη, το διαβάζει μονορούφι από την πρώτη πρόταση μέχρι το τέλος. Χαίρεσαι τη γνήσια λογοτεχνία που μιλάει και εισχωρεί βαθιά στην καρδιά φωτίζοντας σκοτεινές πτυχές, αβυσσαλέες επιθυμίες, τρικυμιώδεις σχέσεις. Τα πάντα συναρπαστικά –αν και τόσο δραματικά–, καλοζυγιασμένα στην πλοκή, την αφηγηματική ροή, σε κάθε λεπτομέρεια, σε κάθε λέξη».

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, περ. Μανδραγόρας

«Το πρώτο μυθιστόρημα του Μάκη Τσίτα θεωρείται το καλύτερο της χρονιάς».

εφ. Το Βήμα

«Ο Μάκης Τσίτας έρχεται να μας εκπλήξει με την πεζογραφική του δεινότητα και να κατακτήσει μια μόνιμη θέση στον αστερισμό των συγχρόνων νεοελλήνων λογοτεχνών».

Κωνσταντίνος Μπούρας, grafei.wordpress

«Χτισμένο σαν ατέρμονος εσωτερικός μονόλογος που κλιμακώνεται σταδιακά καθώς προστίθενται συνεχώς νέες ψηφίδες στην εικόνα του αφηγητή-αντιήρωα, το αφήγημα του Τσίτα θυμίζει μουσική σύνθεση που δεν εμφανίζει μεν διατονικές ή χρωματικές μετατροπίες αλλά οδηγείται, μέσα από τα υπνωτιστικά επαναλαμβανόμενα μοτίβα της, σ? ένα υποβλητικό και άκρως δραματικό κρεσέντο για να κορυφωθεί σε μια βίαιη τελευταία κραυγή – κραυγή υπαρξιακής εξουθένωσης».

Κατερίνα Σχινά, περ. The Books’ Journal

«Ο Χρυσοβαλάντης του Τσίτα έρχεται να προστεθεί στους σημαντικούς αντιήρωες, στην ιδιόρρυθμη παρέα των τραγικών φυσιογνωμιών τόσο της ποίησης όσο και της πεζογραφίας, δίπλα στον Μαριάμπα του Χαλκιδαίου αιρετικού και πρωτοπόρου Γιάννη Σκαρίμπα αλλά και τους εξίσου γοητευτικούς ήρωες του Κνουτ Χάμσουν, τον Γιόχαν Νάγκελ και τον τρελό Πεταχτούλη».

Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου, literature.gr

«Έργο-αποκάλυψη για την ελληνική μυθιστοριογραφία».

Γιάννης Βασιλακάκος, εφ. Νέος Κόσμος

«Λίγοι μυθιστορηματικοί ήρωες μου έδωσαν αυτή τη συγκλονιστική αίσθηση της συντριβής του αθώου την ώρα που τίποτα δεν μπορεί να τον σώσει. Σαν ντοστογεφσκικό πρόσωπο ο Χρυσοβαλάντης του Μάκη Τσίτα γίνεται η συνείδηση του σύγχρονου ανθρώπου για όσα δεν μπόρεσε, γίνεται η ένοχη συνείδηση της αντιηρωικής εποχής μας που συνθλίβει τα πλάσματά της αβοήθητα».

Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου, fractalart.gr

«Η ανάγνωση του μυθιστορήματος του Μάκη Τσίτα είναι μια απολαυστική εμπειρία. Ένας υπέροχος μονόλογος, σαρκαστικός, δραματικός, πλαισιωμένος από αστείρευτο χιούμορ που αφήνει τις σκέψεις να ακροβατούν μεταξύ του δραματικού και του κωμικού με μοναδική επιτυχία».

Βασίλης Μόσχης, εφ. Θάρρος

«Οπωσδήποτε ο ευφυής συγγραφέας πίσω από την εικόνα του άβουλου και δειλού Χρυσοβαλάντη και στην προέκταση του ψυχικού τοπίου του ήρωα βλέπει πιστή την εικόνα και δίνει την ψυχογραφία της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας και ευρύτερα της ελληνικής κοινωνίας».

Ελένη Χωρεάνθη, blog.public.gr

«Ένα βιβλίο όπου το συλλογικό συμπλέκεται αξεχώριστα με το ατομικό για να ανασύρει στην επιφάνεια μια μακροχρόνια παθολογία: μια παθολογία ριζωμένη στα βαθύτερα στρώματα της καθημερινής μας ζωής».

Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, oanagnostis.gr

«Ευχάριστη έκπληξη για τον αναγνώστη αποτελεί το μυθιστόρημα του Μάκη Τσίτα. Πρόκειται για έναν χειμαρρώδη μονόλογο, μια εκ βαθέων ανασκόπηση της ζωής ενός ανώνυμου ανθρώπου, ο οποίος προσπαθεί να αυτοπροσδιοριστεί μέσα απ’ τα κοινωνικά του αδιέξοδα… Ο συγγραφέας χειρίζεται με εξαιρετική μαεστρία την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του ήρωά του, έτσι ώστε στο τέλος να τον αθωώνει μέσα απ’ το χιούμορ και τον παιγνιώδη αφηγηματικό του λόγο».

Κατερίνα Καριζώνη, culturenow.gr

«Χωρίς ωραιοπάθεια και στόμφο, ο γλωσσικός ζήλος του μας προσφέρει ένα μεστοδουλεμένο σύνολο, χάρμα ακρίβειας και βάθους, χωρίς εκζήτηση και εκφραστικούς ακκισμούς. Σωστός λεξιμαγνήτης έλκει, φαιδρύνοντας τον αναγνώστη, στο τρικούβερτο γλωσσικό γλέντι, ξεφάντωμα, πανηγύρι πραγματικό με τις αστείες λέξεις γεμάτες ευθυμία και χαρά και με τις άλλες, γεμάτες συναίσθηση και γραμματολογική μνήμη».

Μάγδα Τσιρογιάννη, εφ. Θεσσαλία

«Κυκλοφόρησε το 2013 κερδίζοντας κοινό και κριτικούς και συνεχίζει την πορεία του ως ένα από τα καλύτερα και πιο εύστοχα ελληνικά βιβλία των τελευταίων ετών».

joytv.gr, 16/05/14

«Κείμενο πρωτίστως κοινωνικοπολιτικό, εφιαλτικού ρεαλισμού, φέρνει τον αναγνώστη αντιμέτωπο με μια πραγματικότητα που μάταια τόσο καιρό απέφευγε να αντικρίσει βρίσκοντας καταφύγιο στον προσωπικό του μικρόκοσμο».

Γιάννης Καλογερόπουλος, περ. Eξώστης

«Ο ευφάνταστος αυτός κωμικοτραγικός μονόλογος –αξιοζήλευτη η χρήση των εκφραστικών μέσων– ήρθε να προσθέσει στη λογοτεχνία μας έναν από τους πιο ζωντανούς και ενδιαφέροντες ήρωες».

Γιάννης Αντάμης, doctv.gr

«Κοντολογίς, το Μάρτυς μου ο Θεός αξίζει τα λεφτά του, αλλά και το Βραβείο του, όπως θα ισχυριζόταν χωρίς κανέναν ενδοιασμό ο ίδιος ο Χρυσοβαλάντης».

Γιώργος Βέης, εφ. Η Αυγή

«Ένα από τα καλύτερα ελληνικά μυθιστορήματα, με πρωταγωνιστή έναν τυπικό αντιήρωα της εποχής μας σε έναν αλλότριο κόσμο».

Τίνα Μανδηλαρά, περ. People

Evi Triantafyllou

Customer Care

ArtsPR

m:

2107212307

a:

Ptolemeon 4, 11635

(Scout Square) Athens

w:

artspr.gr e: contact@artspr.gr

tsitas-martys<img
martys-eksofilo

Μάκης Τσίτας Η Δώρα και ο γάτος που τον έλεγαν Οδυσσέα


Εικονογράφηση: Ρένια Μεταλληνού

Σελίδες: 36, Εξώφυλλο: Σκληρό, Διάσταση: 22×22,

Τιμή: 12,20€, ISBN: 978-618-02-1364-5

Εκδόσεις Μίνωας

Το νέο παραμύθι του βραβευμένου (Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης) Μάκη Τσίτα μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας. Μετά το «Όνομά μου είναι Δώρα», η έξυπνη και αστεία ηρωίδα του Μάκη Τσίτα αποκτά ένα γατάκι, δώρο των γονιών της από το Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων. Ο γάτος Οδυσσέας θα φέρει πολλές αλλαγές στην καθημερινότητα της Δώρας, δείχνοντάς της ότι η απόκτηση ενός κατοικίδιου απαιτεί πολλή φροντίδα, αφοσίωση και αγάπη.

Ήμουνα εντελώς μόνη, ώσπου μια μέρα ο μπαμπάς και η μαμά μού έκαναν το πιο ωραίο δώρο: ένα γατάκι απ’ το Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων.
Ο Οδυσσέας (έτσι τον βαφτίσαμε) ήταν όμορφος, μικρούλης και γλυκός. Έγινα αμέσως η μαμά του κι εκείνος το μωράκι μου, που το αγαπούσα πολύ. Περνούσαμε τέλεια μαζί!

Όμως, ξαφνικά, ο Οδυσσέας άρχισε να κάνει αταξίες και σκανταλιές. Και δημιουργούσε πολλά προβλήματα.

Στο μεταξύ, εμφανίστηκε και ο Φρίξος, ένα απίθανο χάμστερ. Και τότε, τότε…

Ένα τρυφερό και απολαυστικό βιβλίο, με εξαιρετική εικονογράφηση, για παιδιά ηλικίας 2-6 ετών.

Ο Μάκης Τσίτας γεννήθηκε το 1971 στα Γιαννιτσά. Πήρε πτυχίο δημοσιογραφίας και συνεργάστηκε με ραδιοφωνικούς σταθμούς στη Θεσσαλονίκη. Από το 1994 ζει μόνιμα στην Αθήνα και εργάζεται στον χώρο των εκδόσεων. Ήταν αρχισυντάκτης του λογοτεχνικού περιοδικού Περίπλους (1994-2005) και συνεκδότης και διευθυντής του περιοδικού για το βιβλίο Index (2006-2011). Από το 2012 διευθύνει το μεγαλύτερο ενημερωτικό site για το βιβλίο και τον πολιτισμό diastixo.gr.

Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Λογοτεχνικά κείμενά του έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες, έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες κι έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Έργα του σκηνοθέτησαν η Ρούλα Πατεράκη (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά), ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά), η Έρση Βασιλικιώτη («Θέατρο των Καιρών», Αθήνα), η Σοφία Καραγιάννη (Θέατρο «Vault», Αθήνα), η Taru Makela (Christine and Goran Schildt Foundation, Φινλανδία), ο Alexandru Mazgareanu (Θέατρο «Nottara», Ρουμανία).

Στίχους του μελοποίησαν ο Γιώργος Σταυριανός, ο Τάκης Σούκας, ο Νίκος Βασιλείου και η Τατιάνα Ζωγράφου. Έχει εκδώσει 24 βιβλία για παιδιά και 4 για ενήλικες. Για το μυθιστόρημά του Μάρτυς μου ο Θεός, το οποίο κυκλοφορεί σε 12 ευρωπαϊκές γλώσσες, έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014 (European Union Prize for Literature) και τιμήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων, τον Δήμο Πέλλας, τον Δήμο Έδεσσας, τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Έδεσσας και την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα και τη δουλειά του μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του: makistsitas.com

Evi Triantafyllou

Customer Care

ArtsPR

m:

2107212307

a:

Ptolemeon 4, 11635

(Scout Square) Athens

w:

artspr.gr e: contact@artspr.gr

Αποκριάτικα είδη: Χαρά αλλά και κίνδυνοι


Οι απόκριες είναι μια περίοδος χαράς και διασκέδασης. Όμως, υπάρχουν και αρκετοί κίνδυνοι, τους οποίους πρέπει να γνωρίζουμε, ώστε η διασκέδαση να παραμείνει μόνο χαρά.

Οι αποκριάτικες στολές είναι πιο εύφλεκτες, από τα συνηθισμένα ρούχα. Για το λόγο αυτό, στους χώρους, που γίνονται αποκριάτικα πάρτι, δεν πρέπει να υπάρχουν εστίες φωτιάς (τζάκια, κεριά, τσιγάρα αναμμένα) και επίσης πρέπει να υπάρχουν πυροσβεστικά μέσα.

Για τις αποκριάτικες στολές των παιδιών μας, πρέπει να τηρούμε όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας, που ισχύουν για τα παιδικά ρούχα:
Ενδύματα, για παιδιά, μέχρι 7 ετών (ύψος 1.34μ), δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης, στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού.
Ενδύματα, για παιδιά, μεταξύ 7 και 14 ετών, δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια, στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού μακρύτερα των 7,5cm ή κορδόνια περίσφιξης, με ελεύθερες άκρες. Τα κορδόνια (λειτουργικά ή διακοσμητικά), στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού, δεν πρέπει να είναι ελαστικά, εκτός από τις τιράντες ώμων και τα κορδόνια, που δένουν, στο πίσω μέρος του λαιμού.
Τα παιδικά ενδύματα δεν πρέπει να φέρουν κορδόνια και κορδόνια περίσφιξης, με ελεύθερες άκρες, μακρύτερα των 14cm, στην περιοχή του θώρακα και της μέσης.
Τα παιδικά ενδύματα, που είναι σχεδιασμένα να δένουν, στο πίσω μέρος του λαιμού, δεν πρέπει να φέρουν ελεύθερες άκρες, στην περιοχή της κουκούλας και του λαιμού.
Τα παιδικά ενδύματα, που είναι σχεδιασμένα να δένουν, στο μπροστινό μέρος, δεν πρέπει να φέρουν δεμένες ζώνες ή φαρδιές λωρίδες, σαν ζώνες (πάχους 3cm και άνω), μακρύτερες των 36cm σε μήκος, μετρημένες, όταν είναι λυτές και από το σημείο, που αυτές δένονται.
Κορδόνια ή κορδόνια περίσφιξης, σε παιδικά ενδύματα, δεν πρέπει να κρέμονται, κάτω από το μανίκι ή το στρίφωμα του ενδύματος.
Κορδόνια περίσφιξης, λειτουργικά και διακοσμητικά κορδόνια, στο κάτω μέρος του στριφώματος, σε μακριού μήκους παντελόνια, θα πρέπει να βρίσκονται στο εσωτερικό του ενδύματος.
Στην περιοχή των μηρών, τα παιδικά ενδύματα επιτρέπεται να έχουν μόνο εσωτερικά κορδόνια. Δεν επιτρέπεται να κρέμεται εξωτερικά κορδόνι, κάτω από χαμηλότερη άκρη του ενδύματος, γιατί υπάρχει κίνδυνος να παγιδευτούν τα παιδιά, σε πόρτες σχολικών λεωφορείων ή σε άλλα κινούμενα αντικείμενα.
Ενδύματα με μακριά μανίκια, για παιδιά ηλικίας 0-14 ετών δεν επιτρέπεται να έχουν κορδόνια, που να προεξέχουν, από το κάτω άκρο του μανικιού.
Τα χειροποίητα παιδικά ενδύματα θα πρέπει, επίσης, να συμμορφώνονται, με τις παραπάνω συστάσεις.

Τα αποκριάτικα σπρέι, θα πρέπει να φέρουν, υποχρεωτικά, στην ελληνική γλώσσα, μεταξύ άλλων και τις ενδείξεις:
δοχείο υπό πίεση
το δοχείο να προφυλάσσεται από τις ακτίνες του ήλιου
να μην εκτίθεται σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 50οC
να μην τρυπηθεί ή καεί ακόμα και μετά τη χρήση

Οι καταναλωτές πρέπει:
Να επιλέγουμε προϊόντα, που φέρουν ενδείξεις και τις τυχόν οδηγίες ασφαλούς χρήσης και προφύλαξης, στην Ελληνική γλώσσα καθώς και τα στοιχεία του υπευθύνου διάθεσης, στην αγορά.
Να διαβάζουμε, προσεκτικά και να ακολουθούμε τις οδηγίες χρήσης και προφύλαξης, πριν από τη χρήση των σπρέι.
Να μην ψεκάζουμε απευθείας, στο πρόσωπο και στα μάτια, προκειμένου να αποφευχθούν πιθανές βλάβες, στην υγεία μας.
Επειδή τα συγκεκριμένα προϊόντα ενδέχεται να περιέχουν εύφλεκτες ουσίες, να αποφεύγουμε να ψεκάζουμε, στην κατεύθυνση της φλόγας ή σε πυρακτωμένο σώμα.
Να μην καπνίζουμε, συγχρόνως, με τη χρήση του προϊόντος.
Να τα διατηρούμε, μακριά από παιδιά μικρής ηλικίας.
Να τα χρησιμοποιούμε, κατά προτίμηση, σε ανοικτούς και καλά αεριζόμενους χώρους.
Αποκριάτικα σπρέι, που φέρουν την ένδειξη «Μόνο για επαγγελματική χρήση», δεν πρέπει να αγοράζονται, από το ευρύ καταναλωτικό κοινό και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται, για ψυχαγωγικούς ή διακοσμητικούς σκοπούς, από μη επαγγελματίες και κυρίως, από παιδιά, επειδή παρουσιάζουν μεγάλη επικινδυνότητα (όπως π.χ. ευφλεκτότητα) και πρέπει να τυγχάνουν ανάλογης χρήσης, από επαγγελματίες.

Πτωχευτικό Δίκαιο Καταναλωτών


Η νομοθεσία για τη ρύθμιση χρεών υπερχρεωμένων νοικοκυριών, που άρχισε να ισχύει από το 2010 (3869/2010) και τροποποιήθηκε αρκετές φορές, αποτελεί την τελευταία «καταφυγή» κάθε καταναλωτή, που αδυνατεί να αποπληρώσει τα δάνειά του και τα χρέη του και κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του. Η νομοθεσία αυτή δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στους υπερχρεωμένους καταναλωτές, ώστε να μην αποκλειστούν από το οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι.

Δυστυχώς, μετά την κατάργηση, από τις 28.02.2019, της δυνατότητας προστασίας της κύριας κατοικίας που παρείχε ως άνω νόμος, η προστασία του νόμου αυτού κατέστη ατελής αφού μπορούν μεν να ρυθμιστούν τα χρέη του υπερχρεωμένου συμπολίτη μας αλλά αυτός δεν μπορεί να διασώσει την κύρια κατοικία του. Ως υποκατάστατο της ως άνω κατάργησης τέθηκε σε ισχύ ο νόμος 4605/2019 ο οποίος με τις διατάξεις των άρθρων 68 έως 83 καθόρισε τις προϋποθέσεις διάσωσης της κύριας κατοικίας για το περιορισμένο χρονικό διάστημα μέχρι τις 31.12.2019 το οποίο εν συνεχεία παρατάθηκε έως τις 31/04/2020, οπότε παύει οριστικά και η ως άνω δυνατότητα προστασίας της κύριας κατοικίας.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ.- Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών υπήρξε εμπνευστής και πρωτεργάτης της αρχικής νομοθεσίας του 2010. Από το 2004, πιέζαμε τις κυβερνήσεις, για τη θεσμοθέτηση «Πτωχευτικού Δικαίου Καταναλωτών», επειδή παρατηρούσαμε την κατακόρυφη αύξηση των δανείων των νοικοκυριών, κάθε χρόνο, στην έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Αγωνιστήκαμε, για 6 χρόνια, για την προστασία των υπερχρεωμένων καταναλωτών και τελικά το 2010, η χώρα μας διέθετε νομική προστασία για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Δυστυχώς, οι πολλές και υπερβολικές εξαγγελίες τα επόμενα χρόνια, οδήγησαν σε τροποποίηση της αρχικής νομοθεσίας και ουσιαστικά την κατέστησαν ανεφάρμοστη.

Πρόσφατα, η Κυβέρνηση εξήγγειλε ότι θα αλλάξει το ατελές, ούτως ή άλλως, νομοθετικό πλαίσιο καλώντας τους πολίτες να προβούν στις ενέργειες για τη διάσωση της κύριας κατοικίας τους έως και τις 31.04.2020.
Επειδή το ΚΕ.Π.ΚΑ. πιστεύει ότι αυτή η νομοθεσία είναι απαραίτητη, επιθυμεί να θέσει υπόψη του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων, κ. Άδωνι Γεωργιάδη, τα παρακάτω:
Η νομοθεσία πρέπει να επαναφέρει τις διατάξεις του Νόμου 3869 / 2010 όπως αυτός ψηφίστηκε και εφαρμόστηκε το 2010.
Η νομοθεσία πρέπει να προβλέπει συγκεκριμένα κριτήρια, ώστε να βοηθάει αυτούς, που έχουν πραγματική αδυναμία αποπληρωμής και όχι τους στρατηγικούς οπαδούς του «Δεν πληρώνω».
Η νομοθεσία πρέπει να προστατεύει την πρώτη κατοικία του οφειλέτη.
Η νομοθεσία πρέπει να προβλέπει και ρύθμιση και «κούρεμα»οφειλών.
Η νομοθεσία πρέπει να προβλέπει ένα ισχυρό στάδιο, εξωδικαστικού συμβιβασμού, όπως προέβλεπε ο αρχικός νόμος 3869. Στο στάδιο αυτό, πρέπει να περιλαμβάνεται η δυνατότητα πιστοποιημένων Ενώσεων Καταναλωτών να βοηθούν καταναλωτές – οφειλέτες να έρθουν σε συνεννόηση, με τους πιστωτές τους και να καταστρώσουν ένα υλοποιήσιμο πρόγραμμα αποπληρωμής χρεών.
Η διαδικασία δε μπορεί να περιορίζεται μόνο σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες, που αυτόματα αποφασίζουν την αποδοχή ή απόρριψη των αιτημάτων των οφειλετών. Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα ο οφειλέτης να προσφύγει σε διαπραγμάτευση, με τους πιστωτές του, είτε μόνος του, είτε με τη βοήθεια Ένωσης Καταναλωτών ή δικηγόρου.
Η διαδικασία πρέπει να είναι απλή και όσο το δυνατόν, με λιγότερα έξοδα, για τον οφειλέτη.
Η νομοθεσία πρέπει να προβλέπει τη δυνατότητα του οφειλέτη να αγοράσει το δάνειό του, πριν αυτό πωληθεί σε funds, σε τιμή που θα είναι ελάχιστα ανώτερη αυτής, που το fund αγοράζει το δάνειό του.
Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα πρέπει να υποχρεωθούν να ορίσουν συγκεκριμένα στελέχη, τα οποία έχουν δικαιοδοσία να ρυθμίζουν και να κουρεύουν οφειλές. Η εμπειρία μας, το 2010, από την εφαρμογή του νόμου ήταν απογοητευτική, για τη συμπεριφορά των τραπεζών που έκαναν τα πάντα, για να αποτύχει η εφαρμογή της νομοθεσίας.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. ζητάει από την Κυβέρνηση να ξεκινήσει διαβούλευση με τις Ενώσεις Καταναλωτών, ώστε να καταλήξουμε σε μια νομοθεσία – εργαλείο πραγματικής προστασίας όσων πραγματικά την έχουν ανάγκη.

Γιατί είναι στην Ελλάδα το ταξίδι με το τρένο λιγότερο ελκυστικό;


Σε μια εποχή όπου η δράση για το κλίμα γίνεται όλο και πιο επείγουσα, είναι μια αρνητική έκπληξη ότι τα περισσότερα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας πιέζουν να μειώσουν την προστασία που ισχύει, για τους επιβάτες των σιδηροδρόμων σε όλη την ΕΕ. «Έπρεπε να συμβαίνει, ακριβώς το αντίθετο» υποστηρίζει ο κ. Νικόλαος Τσεμπερλίδης από το ΚΕ.Π.ΚΑ. – Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών.

Οι σιδηροδρομικές μεταφορές πρέπει επειγόντως να προωθηθούν ως σημαντικό μέτρο, για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Η ανάγκη περιορισμού των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα είναι ένας καλός λόγος, για τις δημόσιες πολιτικές να «απομακρύνουν» τους ανθρώπους από τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα και να τους φέρουν κοντά στις σιδηροδρομικές μεταφορές, καθώς προτιμώνται οι καθαρότερες μορφές μεταφορών έναντι των πιο ρυπογόνων.

Επομένως, αποτελεί δυσάρεστη έκπληξη ότι, αντί να προστατευθούν καλύτερα οι επιβάτες όταν δημιουργηθούν προβλήματα ώστε να γίνουν οι σιδηροδρομικές μεταφορές πιο ελκυστικές για τους ανθρώπους, η Ελλάδα εντάσσεται στην ομάδα εκείνων, που υποστηρίζουν το αντίθετο, σε επίπεδο ΕΕ.

Γίνονται, επί του παρόντος, διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες, για την επικαιροποίηση των δικαιωμάτων των επιβατών των σιδηροδρόμων στην ΕΕ. Ωστόσο, πολλά κράτη μέλη, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, εργάζονται για τη μείωση των υφιστάμενων δικαιωμάτων που είναι σημαντικά για τους επιβάτες. Αυτό δεν είναι μόνο επιβλαβές για τους ευρωπαίους επιβάτες αλλά και αντίθετο στην ανάπτυξη πιο βιώσιμων τρόπων μεταφοράς, όπως οι αμαξοστοιχίες.

«Τι συμβαίνει όταν το τρένο μου καθυστερεί ή ακυρώνεται;», «Τι συμβαίνει εάν, ως αποτέλεσμα χάσω την ανταπόκρισή μου;» και «Σε ποιες σιδηροδρομικές υπηρεσίες έχω τα ευρωπαϊκά δικαιώματα των επιβατών;» είναι όλα έγκυρα ερωτήματα, που αξίζουν καλές απαντήσεις. Οι άνθρωποι θα αισθάνονται πιο σίγουροι εάν γνωρίζουν ότι έχουν δικαίωμα αποζημίωσης, σε περίπτωση που η μέρα τους καταστρέφεται, από καθυστερημένη, ή ακυρωμένη υπηρεσία τρένων.

Υπάρχουν τρία πράγματα λάθος σε όσα προωθούν τα κράτη μέλη της ΕΕ στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις, σε επίπεδο ΕΕ.

Πρώτον, οι εθνικές κυβερνήσεις θα ήθελαν να συμπεριλάβουν, ξανά μια ρήτρα, σύμφωνα με την οποία οι σιδηροδρομικοί φορείς δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν αποζημίωση σε περίπτωση που η καθυστέρηση οφείλεται σε «εξαιρετικές περιστάσεις». Αυτός ο περιορισμός της ευθύνης μέχρι σήμερα δεν υπάρχει στις σιδηροδρομικές μεταφορές, αλλά υπάρχει ήδη στις αεροπορικές μεταφορές. Το πρόβλημα είναι ότι, στα αεροπορικά ταξίδια, οι εταιρίες καταφέρνουν και ξεφεύγουν από την ευθύνη τους βάσει αυτής της ρήτρας, σε περιπτώσεις όπως οι ανακοινωμένες απεργίες ή ορισμένα τεχνικά προβλήματα με το αεροσκάφος. Ωστόσο, αυτά είναι προβλήματα, που μπορεί να ελέγξει η αεροπορική εταιρεία όπως και η εταιρεία σιδηροδρόμων. Πολλές φορές, τα δικαστήρια πρέπει να κρίνουν ότι η δικαιολογία που χρησιμοποίησε η αεροπορική εταιρεία δεν αποτελεί «έκτακτη περίσταση» και ότι συνεπώς οι επιβάτες πρέπει να αποζημιωθούν. Δεν πρέπει αυτή η ρήτρα να επαναληφθεί στις σιδηροδρομικές μεταφορές. Δεν πρέπει να εισαχθεί.

Δεύτερον, η Ελλάδα θέλει να επεκτείνει έναν μακρύ κατάλογο υπηρεσιών σιδηροδρομικών μεταφορών που εξαιρούνται από αυτούς τους νέους κανόνες. Αλλά αυτό δημιουργεί μεγάλη αβεβαιότητα για τους επιβάτες των σιδηροδρόμων. Με τον τρέχοντα προτεινόμενο κατάλογο εξαιρέσεων, έχουμε μόνο 1 στις 3 πιθανότητες να προστατευθούμε. Οι επιβάτες δε μπορούν να γνωρίζουν σε ποια σιδηροδρομική υπηρεσία έχουν δικαιώματα. Η δημιουργία κανόνων από τους οποίους εξαιρούνται οι περισσότερες υπηρεσίες δεν είναι καλή πολιτική. Οι εξαιρέσεις πρέπει να διαγραφτούν.

Τρίτον, όταν οι άνθρωποι κάνουν κράτηση για ένα ταξίδι με πολλές ενδιάμεσες στάσεις μέσω ενός πωλητή, συνήθως λαμβάνουν ξεχωριστά εισιτήρια για κάθε τμήμα, τα οποία ο φορέας εκμετάλλευσης θεωρεί ξεχωριστά ταξίδια. Αλλά αυτό μπορεί να προκαλέσει τεράστια προβλήματα, εάν ένας καταναλωτής χάσει την ανταπόκρισή του, καθώς μπορεί να χάσει όλα τα υπόλοιπα στάδια του ταξιδιού τους και να μην έχει το δικαίωμα να πάρει το επόμενο τραίνο. Αυτό θα μπορούσε εύκολα να επιλυθεί παρέχοντας προστασία σε ολόκληρο το ταξίδι του επιβάτη, εάν το ταξίδι ταξινομήθηκε μέσω του ίδιου φορέα εκμετάλλευσης.

Είναι σαφές ότι υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί τρόποι για να καταστεί η μεταφορά με τρένο πιο ελκυστική για τους επιβάτες. Πρέπει να υπάρξει πρόσθετη υποδομή, καλύτερες συνδέσεις και πιο προσιτές τιμές.

Ωστόσο, τα δικαιώματα των επιβατών δεν πρέπει να είναι αόρατα για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, οι οποίοι θα πρέπει να κάνουν ελκυστικότερες τις σιδηροδρομικές μεταφορές, για να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, κατά τα επόμενα χρόνια. Και σίγουρα χορηγώντας οφέλη στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις δεν καθιστούν τα ταξίδια με τρένο πιο ελκυστικά για τους επιβάτες. Η ενθάρρυνση των επιβατών να στραφούν σε πιο βιώσιμους τρόπους μεταφοράς, δεν συμβαδίζει με την άρνηση προστασίας των δικαιωμάτων των επιβατών.

Η Google στο μικροσκόπιο της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων της Ιρλανδίας


Η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων της Ιρλανδίας, ανακοίνωσε, στις 4 Φεβρουαρίου 2020, ότι αρχίζει επίσημη έρευνα, για τις πρακτικές που εφαρμόζει η Google, για να εντοπίζει τους καταναλωτές. Η έρευνα είναι αποτέλεσμα μιας σειράς παραπόνων, από αρκετές εθνικές Ενώσεις Καταναλωτών (όλες μέλη της BEUC- Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ενώσεων Καταναλωτών), σε όλη την Ευρώπη, το Νοέμβριο του 2018.

Οι Ενώσεις Καταναλωτών – μέλη της BEUC κατέθεσαν αναφορές, εναντίον της Google, στις Εθνικές τους Αρχές Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, για τις μεθόδους εντοπισμού των χρηστών. Οι πληροφορίες, για τις τοποθεσίες, που επισκεπτόμαστε, όπως μπαρ, καταστήματα, ναούς κ.λπ. επιτρέπουν σε εταιρίες όπως η Google, να εξάγουν συμπεράσματα, για την προσωπικότητά μας, τη θρησκεία μας, το σεξουαλικό μας προσανατολισμό κ.λπ. Αυτά, όμως, τα χαρακτηριστικά μας αποτελούν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα.

Οι Ενώσεις Καταναλωτών υποστηρίζουν ότι η συναίνεση να «μοιραστούν» την τοποθεσία τους δε δόθηκε συνειδητά, αλλά οι καταναλωτές ξεγελάστηκαν και αποδέχτηκαν ρυθμίσεις που παραβιάζουν την ιδιωτική τους ζωή. Αυτές οι πρακτικές παραβιάζουν την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, τη γνωστή ως GDPR ή Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων.

Είναι θετικό ότι η Αρχή της Ιρλανδίας αποφάσισε, τελικά, να προχωρήσει την έρευνα για την τεράστια συλλογή δεδομένων εντοπισμού της τοποθεσίας της Google. Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές πέφτουν θύματα αυτών των πρακτικών, εδώ και πολύ καιρό. Η BEUC περιμένει η Αρχή να διερευνήσει τις πρακτικές της Google, από τότε που κατατέθηκαν τα παράπονα και όχι απλά από τώρα. Είναι, επίσης, σημαντικό, να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των καταναλωτών και των οργανώσεων, που κατέθεσαν παράπονα.

Η κ. Μονίκ Γκόγιενς, Γενική Διευθύντρια της BEUC, σχολίασε:
«Οι καταναλωτές δεν πρέπει να υφίστανται «εμπορική παρακολούθηση». Έχουν ανάγκη από Αρχές που θα τους υπερασπίζονται και θα τιμωρούν τις αυτούς που παραβιάζουν το νόμο. Έχοντας υπόψη το μέγεθος του προβλήματος, το οποίο αγγίζει εκατομμύρια Ευρωπαίων καταναλωτών, αυτή η έρευνα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα της Αρχής της Ιρλανδίας. Καθώς έχουν, ήδη, περάσει 14 μήνες, από την αρχική κατάθεση παραπόνων, κατά την κακής πρακτικής της Google, οποιαδήποτε άλλη καθυστέρηση θα ήταν μη αποδεκτή, από τους καταναλωτές, που εμπιστεύονται τις Αρχές Εποπτείας της Αγοράς. Η αξιοπιστία του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων βρίσκεται σε κίνδυνο.»

Το Νοέμβριο του 2018, το ΚΕ.Π.ΚΑ. – Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών, σε συνεργασία με τη BEUC, απέστειλε στην Ελληνική Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, επιστολή, στην οποία περιέγραφε τις πρακτικές της Google, για τον εντοπισμό των χρηστών, και ζητούσε να διερευνηθούν αυτές οι πρακτικές. Το Δεκέμβριο του 2018, δημοσιεύσαμε βίντεο, που περιέγραφε το πώς η Google παραβιάζει την ιδιωτική μας ζωή. Η Ελληνική Αρχή, τον Ιούνιο του 2019, μας απάντησε ότι παρέπεμψε το παράπονό μας, στην Ιρλανδική Αρχή και ότι οι δύο Αρχές συνεργάζονται και μεταξύ τους και με άλλες Αρχές των Ευρωπαϊκών κρατών, για τη διερεύνηση της υπόθεσης.

Το ΚΕ.Π.ΚΑ., σε συνεργασία με τη BEUC παρακολουθούν το θέμα και θα ενημερώνουν τους καταναλωτές.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΔΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΣΟΓΕΙΩΝ


Πρόσκληση